|
Foto en tekst © Fam de Moor
En altijd bron vermelding Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt en opgeslagen in archief voor hergebruik. |
|
AKALA DAGBOEK |
|
Dagboek van een kweker Deel 2 Maleisië
Dag 7 | 27 Juli 2016: Taman Negara - Kuala Lumpur Na het ontbijt steken we opnieuw de rivier over naar het Mawar restaurant Daar melden we ons en daar staan we niet op de lijst. Hebben we een Probleem? Ja want we moeten de andere connectie halen. We wachten netjes en geven de man zo mee en dan een oogje !!Hij begrijpt het wel maar goed alles moet volgens de regels. Dan vraagt de man nog eens naar onze gegevens . En gaat bellen. Uiteindelijk mogen we mee met de boot en moeten we ons melden in Kuala Tembeling. Het in stappen en uit tappen in de boot is toch wel een ding hoor. Alles beweegt en het is laag en hard. Ik heb het idee dat mijn knieën naast mijn oren zitten. Maar je moet er iets voor over hebben. En alles lukt met tijd en geduld en we varen. Dus alles komt goed . Het is een onvergetelijke ervaring. Omdat het water nu laag staat moet de schipper van links naar rechts. Soms hard ,soms zacht en soms is het water wild .Dan weer rustig. We zien vogels en genieten van die laatste momenten in Taman Negara. Dan zie ik een roofvogel die een visje uit het water pikt. Kijk dat zijn van die momenten die je niet snel vergeet. We varen langst palmbomen , stranden met wit zand .Er staan bomen met lange wortels tot in het water. Hier en daar zie je mensen wonen . Ook zie je hun visnetten en van die vangsluizen.
De pier in Kuala Tembeling is in zicht. Daar aangekomen moeten we zien boven te komen met de koffers. Want hier is een trap zo hoog dat wij dat niet kunnen. Je praat al snel over een trede of 100 en dan steil omhoog! Geld doet wonderen en dus regelt Jose 3 koffermannen en dan is dat weer opgelost . We melden ons en daar word duidelijk wat er fout is gegaan. De heenweg heeft de chauffeur ons rechtstreeks naar het hotel gebracht. Lief .Maar dan vervallen de daarop komende afspraken . Beetje vreemd want onze naam was wel genoteerd en de boot stond klaar toen we aankwamen. Maar goed . Dat telde niet ,je moet je apart melden. Dus de tickets waren weg. Maar een aardig meisje zou alles voor ons regelen. En dat deed ze ook. Na 30 min waren we weer op schema en gingen we met de bus mee. In ongeveer 3 uur reizen we naar Kuala Lumpur .Mega druk is het hier. De chauffeur is zo vriendelijk ons naar ons hotel te brengen. We boffen dus . Ons hotel is het Renaissance Kuala Lumpur Hotel, Het is een stijlvol, elegant en luxueus hotel in het centrum van het Golden Triangle district. We gaan de koffers uitpakken. We gaan ons op frissen en we gaan lekker eten. Morgen gaan we beginnen met een City Xperience tour .Om de stad beter te leren kennen. Voor nu even alles in slow motion en morgen gezond weer op..
Dag 8 | 28 Juli 2016: Kuala Lumpur : Informatie internette:
De hoofdstad Kuala Lumpur ligt midden tussen het noorden en zuiden in, dichtbij de zee, aan de westkust van het schiereiland Maleisië. Er liggen slechts 35 km tussen Kuala Lumpur en de Straat van Malacca. Pas in het jaar 1857 kwam een groep tinzoekers onder leiding van de Maleisische radja Abdullah in de streek, waar de rivieren Gombak en Klang samen komen. Dat is het tijdstip, dat de stad ontstond, waarvan de vrije vertaling "modderige riviermonding" is." Van dat tijdstip af groeide de stad gestaag. Met de tin kwam de welstand en het eenvoudige kamp groeide in de loop der jaren uit tot een wereldstad. Die tijden zijn niet vergeten en de herinneringen aan deze tijd zijn nog overal zichtbaar. Onder invloed van de Britten ontstond in het 1896 de federatie van Maleisië, waarin zich de toenmalige Maleisische sultanaten verenigden en dus zodoende Kuala Lumpur tot hun eerste hoofdstad maakten. De Britten verplaatsten ook hun gehele administratie naar deze stad en daardoor profiteerde Kuala Lumpur op vele manieren. Er werd een stratennet aangelegd en openbare gebouwen gevestigd, die door hun gracieuze architectuur nu nog tot de mooiste attracties van Kuala Lumpur behoren. Toen de Maleisiërs in 1957 hun onafhankelijkheid opeisten, maakten ze Kuala Lumpur tot hun hoofdstad. Maar pas in 1972 werd het een zelfstandige stad, want het was sinds 1887 tegelijkertijd ook hoofdstad van Selangor. Pas op 1 februari 1974 werd het bij wet tot een apart deelstaat territorium gemaakt. en kreeg het zijn eigen bestuur. De schone, mooie stad Kuala Lumpur, wiens straten het bomen omzoomd is, zijn parken en bloemenperken, wordt bij avond een verlichte sprookjesstad, zodat deze stad met recht de bijnaam draag: "tuinstad van de lichtjes".
Terug naar onze vakantie: We worden opgehaald bij ons hotel voor een excursie Kuala Lumpur City Xperience .Wij gaan op ontdekkingsreis door het oude en moderne Kuala Lumpur. We rijden langst het gebied waar de modderige rivieren Klang en Gombak samenkomen. Dit punt is de oorsprong van de stad en verdeelt Kuala Lumpur in drie wijken: het koloniale Engelse district, Chinatown en de Maleisische wijk. We rijden eerst langst de Petronas Twin Towers, één van de hoogste kantoorgebouwen ter wereld en één van de hoogtepunten van de stad, zowel letterlijk als figuurlijk. Deze proberen we morgen te bezoeken. Maar er word al vertelt dat je dagen soms weken van te voren moet reserveren. Dus morgen vroeg gaan we dat even na vragen . Dan rijden we door en komen bij een chocolade fabriek waar we kunnen zien hoe men dat maakt en hoe men dat eet. Nu dat willen we wel proberen. Voor vanavond meteen lekkere chocolade mee genomen met noten. We verwennen ons zelf.
Dan rijden we naar een Textiel Museum. Dit museum is gevestigd in het Sultan Abdul Samad gebouw en laat een interessante keuze aan Maleisische stoffen zien uit verschillende deelstaten. Het textielmuseum werd opgericht om de oude tradities van dit handwerk te bewaren. Wij krijgen belangrijke informatie over het gebruik, de creativiteit , ook de buitenlandse invloeden . We zien hoe zijde word bestempelt en dan de lijnen worden in getekend en gekleurd en later komen dan de kleuren op het zijde. Dan heb je een zeer mooi stukje textiel. . Je ziet de batikdrukken, die ze gebruiken op de zijde. .Daarnaast informatie over Batik Pelangi, hoe het door de Maleisiërs in de 18e en 19e eeuw vervaardig werd. Er is een winkel bij met inlandse stof van de Lanun en Bejau-stammen als ook Pua Kumbu, een stof van de Iban op Sarawak. Maar de prijzen zijn erg hoog om een voorbeeld te geven voor een sjaal betaal je 500 rimling en dat is toch 125 €. Dus we laten braaf alles hangen.
Het paleis van de koning "Istana Negara" In de Maleisische wijk bezichtigen we het Koninklijk Paleis (Istana Negara), de officiële residentie van de koning. Hier lijkt het alsof we rechtstreeks uit een duizend en één nacht-sprookje komen. De residentie van de koning, Yang-Di-Pertuan Agong, ligt op een kleine, groene heuvel aan de Jalan Istana. Het is fantastisch. De bewaking staat in nisjes ,zit op paarden en beweegt niet. Het is 38 graden ! En de politie houd dan alles in de gaten. We vroegen natuurlijk of we met deze “mooie ”mannen op de foto mochten. En dat was geen probleem. Ze wilde van alles weten over Nederland. In ruil daarvoor mochten we op de foto. Dat werd een gezellig onderonsje. De gehele omgeving was in een woord gezegd fantastisch.
Het nationale museum Het nationale museum van Maleisië ligt op een kleine heuvel aan de Jalan Travers en het is niet ver van het stadscentrum verwijderd. Het museum werd spoedig na de onafhankelijkheid in de stijl van een Maleisisch paleis gebouwd. Aan de buitenkant bevinden zich tweereusachtige mozaïeken, die scènes uit de geschiedenis laten zien. Hier kregen we te weinig tijd en plassen was voor ons belangrijker dan kijken. Jammer maar goed we zijn en blijven meiden!
Het Sultan Abdul Samad gebouw Als laatste bezoeken we in de oude Engelse wijk we het Dataran Merdeka, het plein waar de onafhankelijkheid van Maleisië werd uitgeroepen ,daar staat het weelderige Sultan Abdul Samad .Tegenover het onafhankelijkheidsplein ligt het Sultan Abdul Samad gebouw met moorse stijlelementen, glanzende koperen koepels en een meer dan 100 meter hoge klokkentoren. Het gebouw werd door de architecten Norman en Bidwell ontworpen. Het werd in 1897, na meer dan 2 jaar bouwen, opgeleverd. Het was lange tijd de zetel van de administratie van de Britten, daarna heeft het voor verschillende regeringsinstellingen dienst gedaan. Ik vond dit erg mooi en ook dit zou je zo in een sprookje kunnen plaatsen.
Het laatste wat we bezochten was zeer indrukwekkend : Tugu Negara. Het is het nationaal monument. Het nationale monument (Tugu Peringatan Negara) is gemaakt in nagedachtenis van de gevallen soldaten ten tijde van de strijd naar onafhankelijkheid in Maleisië. Het vertegenwoordigd de gevallen soldaten ten tijde van de 2e wereldoorlog, toen Japan dit deel van Zuidoost-Azië in handen had. Ook is het een eerbetoon aan de doden die gevallen zijn tijdens de ‘Emergency’ (tussen 1948 en 1960); waarbij een communistische opstand werd neergeslagen. Het monument is één van de grootste bronzen beelden ter wereld, het is 15,5 meter hoog, gebouwd in 1966, en ontworpen door architect Felix de Weldon (heeft ook het bekende Iwo Jima monument ontworpen). Het beeld staat voor de algemene vrijheid in Maleisië, het volkslied (vrijheidslied) wordt hier standaard mee geassocieerd. Het beeld bestaat uit 7 soldaten die de Maleisische vlag dragen. Elk van de strijders staat voor één van de 7 kwaliteiten van leiderschap: leiding, eenheid, sterkte, waakzaamheid, lijden, moed en opoffering.
Wanneer je bij de plek aankomt, dan zie de bronzen soldaten in de eerste instantie niet direct in beeld. Je loopt eerst over een mooie brede trap de heuvel op, daarna door het eerste monument dat als laatste rustplaats dient voor de overleden soldaten waar de overblijfselen nooit van gevonden zijn . Daarna pas sta je voor het bronzen beeld met de gevallen soldaten. Het geheel wordt omringd door mooie fonteinen. Het ziet er allemaal erg mooi uit. Maar het is vooral indrukwekkend . Veel van deze informatie heb ik van Wikipea gehaald omdat het gewoon makkelijk is ,gecombineerd van de informatie van ons reisbureau Van Verre. Hoe indrukwekkend en mooi het is daarvoor moet je het echt zien. Geweldig.
Na deze vermoeide maar mooie dag invulling zijn we wat gaan drinken in ons hotel om tegen de avond naar Chinatown te gaan. Naar de beroemde Petaling Street. Daar hebben we ondanks dat we niet nodig hebben leuke kleine dingetjes gekocht . En heerlijk fruit gegeten . En lekker suikerbiet gedronken .Kokosnoot geproefd. Toen lekker eten in een restaurant en daarna weer in de Chinese straatjes gelopen tot we moe waren en naar het hotel terug zijn gegaan. Daar sluiten we de dag af ,met nog meer heerlijk fruit en een lekker kopje thee. Dan het verslag maken want anders blijft er niets hangen. Je ziet te veel op een dag. Vandaag was weer een topdag vol bijzondere momenten.
Dag 9 | 29 Juli 2016: Kuala Lumpur Vandaag gaan we naar De Petronas Twin Towers. Maar de kaartjes zijn uit verkocht. Dus kopen we kaartjes voor Zondag. Dan is dat gereserveerd. We pakken een taxi naar het Kuala Lumpur Birdpark Het Birdpark is onderdeel van een gebied, genaamd Lake Gardens. Dit is aangelegd in 1888 en maakte deel uit van de groene gordel om de stad De "Taman Tasik Perdana", zoals dit park ,dat bijna in de binnenstad van Kuala Lumpur ligt, genoemd wordt, stamt eigenlijk uit het jaar 1880. Dit park , dat bij alle stadsbewoners zeer geliefd is en ongeveer 91,6 hectare groot is, heeft in het midden een kunstmatig meer. Omringd met bloeiende struiken en bloemen en wordt door hoge, schaduwrijke bomen overspannen. Hier is van alles voor een familie te vinden: kinderspeelplaatsen, paden voor joggers, vele plekjes om uit te rusten, mogelijkheden tot sporten en natuurlijk gelegenheid om op het meer te peddelen.
In de Lake gardens bevind zich het vogelpark .Hier leven meer dan 3000 vogels van ongeveer verschillende 200 soorten. De vogels vliegen rond in volières waardoor het lijkt op hun natuurlijke leefomgeving. Dit park is de grootste walk-in volière ter wereld. We hebben wel van alles gelezen over het Bird park , maar we zijn er nooit geweest. Men zegt dat men hier de neushoornvogel kan bewonderen .Het park is het grootste, met een net overspannen, vogelpark ter wereld. En zo'n 90% van de vogels komt uit Maleisië en 10% uit het buitenland. Ik moet zeggen dat ik dat niet heb terug gezien. Er waren veel vogels maar ik miste toch wel de kleine kleurrijke vogels uit Maleisië. Maar dat er veel vogels waren dat is een feit. En dat we genoten hebben dat is ook een feit. Op de knieën ,op de grond voor een foto was vandaag geen uitzondering. We hebben werkelijk alle standjes uit gehaald om de vogels mooi op de foto te zetten. Voor José was het wel een tegenvaller dat de Blue Rumpeds er niet zaten. Maar goed we gaan nog naar Borneo en daar hopen we deze vogel dan we te zien. Maar we weten inmiddels dat het bijna onmogelijk is om zo’n klein vogeltje in die 40 meter hoge bomen te zien. Maar dan neemt niet weg dat we op en top genieten. Sommige vogels zitten in kooien, andere lopen of vliegen vrij rond. Het park doet bij binnenkomst een beetje traditioneel aan. Dat vind ik ook wel wat hebben. Het park is verdeeld in 4 afdelingen. Het hoog opgehangen net voorkomt dat de vogels wegvliegen. Maar we hebben toch wel vogel gezien die aan de “andere kant “van het net zaten. Ook leuk ! Om te voorkomen dat de vogels bij elkaar kunnen komen, moet je af en toe door een sluisdeur. Het terrein in het Bird Park gaat op en neer. De paden zijn goed verzorgd. Ze hebben geprobeerd om het park zo natuurlijk mogelijk aan te leggen. En het weer was warm .Vandaag weer 35 graden. Maar goed ,vaak liep je onder of tussen bomen dus vandaag was een mooie dag. Hier en daar is een kiosk, waar je een ijsje of een drankje kunt kopen. Uiteraard is er voor de vogels ook wat lekkers, maar iedere vogel heeft weer een ander, speciaal dieet nodig. Dus we voeren gewoon niet. Het hoogtepunt van een bezoek aan het Bird Park is het restaurant waar je de kleurrijke neushoornvogels kunt bewonderen. Het zijn reusachtige vogels met een spanwijdte van ca. 2 meter. Wij zijn hier lekker gaan eten en hebben dit mee mogen maken. De neushoornvogel kwam op de rand van het terras zitten en liet zich mooi fotograferen. Ik mocht een frietje geven. Dat krijgen ze vaker en dat is dan een soort van beloning dat ze komen. De neushoornvogels poseren voor je in de takken van de bomen en we waren blij verrast toen ze op het terras kwamen tijdens ons eten. Maar voor de vele soorten van de neushoornvogels ga ik liever naar Yurong Bird park of Bangkok Zoo. Die hebben echt een groter assortiment. Maar desondanks is het echt wel genieten in dit park. De vogelshow was leuk en ook goed getrainde vogel lieten ons hun kunsten zien. Wat spelletjes en heen en weer vliegen en een leuk vrolijk meisje die dit dan allemaal aan elkaar praat. Verder veel vogels inderdaad los gezien. Dat was ook echt een beleving. Soms kwamen ze ook te dicht bij ,of liepen ze je achter na als je te dicht bij kwam. De vogels in het park blijven natuurlijk wilde dieren, daarom moet je toch voor ze uitkijken. Ze kunnen zonder waarschuwing naar je pikken of bijten, wanneer je ze wilt aanraken. Het vogelpark ging 1800 uur dicht en daar stonden we . Er was geen taxi. Die had je dan bij binnenkomst moeten bestellen . En dat wisten we niet. Goed terug naar het restaurant want daar waren we nu wel “bekend”. Daar zei de eigenaar” Ik breng jullie wel naar een taxi opstapplaats in de stad”. Omdat het spitsuur is ,is er geen taxi te krijgen.
En zo belanden we weer op een plein waar ze het Durian festival vieren. Durian is een vrucht die heel plakkig is en ook zo voelt. Maar wel lekker als je het in je mond hebt. Maar de stank is echt heel heel erg. Wij nemen wat Jackfruit ,wat meer lijkt op mango. Mmmmm Lekker. Dan naar china town op zoek naar de taxi. Het is druk op de weg ,we vragen naar de benzine prijs. Hij vertelt dat de benzine hier 1.15 rimling kost dat is 0,30 cent !! Wat een land ! Geen wonder dat hier iedereen met de auto gaat! Als we bij het hotel komen gaan we nog even een cocktail drinken en misschien nog een . De dag zit er op. Morgen vroeg weer op. Dan gaan we naar de olifanten.
Dag 10 | 30 Juli 2016: Kuala Lumpur: Fun with the Elephants
We worden bij ons hotel opgehaald voor de excursie Fun with the Elephants Inmiddels weten we dat ze altijd een klein uurtje te laat zijn. Dat komt door de files hier in de stad. Het zit morgens en avonds gewoon pot dicht. Die files duren dan 2 uur . Dus we rijden ook vandaag weer een uur later aan dan de afspraak. Maar eerlijk gezegd vinden we dat niet erg. De chauffeur is aardig en de mensen in het mini busje ook .Het is vakantie. Weer een lekker ontbijt achter de rug en dus kunnen wij er tegen. Onderweg stopt de chauffeur bij een fabriek waar ze tin maken en Onyx. Het Tin lijkt zilver en ze noemen dat Germany zilver. Maar het komt dus uit Maleisië. Daarna stoppen ze onderweg om een handdoek te kopen en kleren voor diegene die met de olifanten in bad willen. Je word dan dus echt nat en dus moet je drogen kleren mee nemen . Jose en ik verkiezen te kijken en ik beloof een meisje Susan die bij de DHL werk dat ik voor haar de foto’s maak. Dan kan ik veilig aan de kant kijken. Dan gaan we lunchen. De chauffeur vertelt ons dat wij sterren gewend zijn. Hij zegt 3 of 4 sterren. Maar waar we nu gaan eten is een geen sterren restaurant. Om eerlijk te zijn zegt hij , is het een minus 7 sterren restaurant. Helppppppppppppppp. Hij zegt je krijgt kip met rijst of vegetarisch. Diverse steken de vinger op voor vegetarisch. Oké zegt ie dan mag je de groenten zelf gaan plukken ! Dat was een grapje , die kregen dan een ei. Hij zegt wel het ziet er niet uit maar het eten is goed. Toen we daar aan kwamen was het minus 7 sterren restaurant geen grapje. Dus een flesje water, met kip en rijst was de enige optie. We zaten al enkele uren in de bus dus ja je moet wat… Plassen doe mar niet hier zegt ie ,wacht maar tot we bij de olifanten zijn. Oké zijn eerlijkheid werd wel op prijs gesteld. Het olifantencentrum Kuala Gandah is het enige olifantenopvangcentrum van Maleisië. Het centrum is opgericht in 1989 en vormt de basis voor een team dat zich inzet om olifanten te verplaatsen naar veiligere gebieden. Het centrum huisvest een aantal olifanten die vanuit Thailand, India en Myanmar naar Maleisië zijn gebracht. Deze olifanten worden getraind en ingezet bij het overplaatsen van wilde olifanten die worden bedreigd doordat hun leefgebied steeds kleiner wordt. Daarnaast vangt het olifantenopvangcentrum een aantal olifantenwezen op.
De leiding van het opvangcentrum is in handen van het Malaysian Department of Wildlife and National Parks. De laatste 25 jaar waren een enorm succes. Zo’n 400 dikhuiden zijn in één van de Nationale Parken uitgezet. De populatie van de wilde olifant groeide van een alarmerende 500 naar ongeveer 1200 in 2003. Daar aan gekomen mag men de olifanten aanraken en voeren. Sinds kort is het tijdens deze excursie niet meer toegestaan om olifant te rijden. Wel is het mogelijk om mee te helpen met het wassen van de baby olifantjes in de rivier . Het olifanten opvangcentrum heeft tot doel om olifanten, die ergens grote schade toebrengen aan gewassen of dorpen te vangen. Vervolgens mee te nemen naar Kuala Lumpur en hen vervolgens weer te herplaatsen in een Nationaal Park, waar genoeg ruimte voor hen is. Gevangen olifanten worden op deze wijze dus herplaatst.
Hoe vangt men zo'n wilde probleemolifant?
Zonder de hulp van Chek Mek en Mek Bunga zou het onmogelijk zijn om de wilde olifanten uit de jungle te halen. Wanneer deze twee eenmaal naast de verdoofde wilde olifanten staan, wordt er een ijzeren ketting om de schouders van de wilde olifant gedaan. Chek Mek en Bunga Mek leiden zo de wilde olifant veilig de jungle uit naar de wachtende vrachtauto. De gevangen olifant wordt door het team met een truck over de weg naar een nieuwe beschermd gebied gebracht. Heel vaak kan de vrachtwagen daar niet komen en moet er nog een groot stuk met een stevige boot worden afgelegd. Goed wij hebben de informatie gevolgd die d.m.v. de olifanten vertelt werd. Er waren nu 26 olifanten ,waarvan 11 jongen dieren. Dat zijn wezen. De jongste was anderhalf de oudste is 87.Omdat de bevolking niet goed is voor de olifant ,omdat hij hun schade brengt proberen ze de jeugd hier te laten zien dat een olifant wel belangrijk is voor de natuur en de toekomst er van Dus is hier dagelijks een informatie voor de kinderen (schoolklassen) En die volgen we een uurtje. Daarna mogen de mensen met de olifanten baby’s in bad. Olifanten kunne niet zweten dus ze moeten dagelijks gekoeld worden. Dit gebeurt na de informatie die we krijgen. Het is goed te zien dat het inderdaad geen show is. Bij iedere olifant vertellen ze het verhaal .De meeste zijn aan gevallen dus stropers of een tijger . De een mist een staart de ander mist zijn tanden. De kleintjes worden dan alleen achter gelaten . na de info mag iedereen de olifanten voeren met fruit groenten en bamboe dat ze klaar zetten. Daarna gaan de olifanten naar de rivier waar ze toch zeker 45 min baden. Tijd voor foto’s. je mag zelf foto’s maken en er worden geen fotoseries aan geboden voor geld. Dus je maakt je eigen foto bij of naast de olifant of als je ze voert. In de rivier was het schitterend. Maar als nel was ik blij da tik niet in de rivier ging. Wand die dikhuiden poepte er in en ja de rest spreekt van zelf. Toen de baby’s (2) kwamen ging men met groepjes van 6 bij een olifant en kon met die wassen aaien en sproeien. Dat werd al snel een waterspel. De olifantjes vonden dat wel leuk. De mensen kierde het uit en ik vond foto’s maken leuk. Het was een geslaagde dag. Vreemde is dat er geen souvenirshop was en geen geld werd gevraagd voor foto’s . Want je zou zeggen ze hebben dat geld nodig. Maar men vertelde dat de steun van de Maleisië regering voldoende was en ze er geen “show” van wilde maken. Het is puur voor onderzoek en voor opvang en voor educatie naar de nieuwe generatie van de mensen in Maleisië. Het was een warme dag het was 37 graden dus we hebben het meeste vanuit de schaduw onder de bomen gezien. Ik vond een bankje bij de rivier en ben daar met José gaan zitten. Straks de foto’s kijken en dan ga ik eindelijk zwemmen en daarna lekker eten. Weer een topdag voor bij in Kuala Lumpur.
Dag 11 | 31 Juli 2016: Petronas Twin Towers En als vanouds ga ik weer op zoek naar informatie zodat we de dag het beste kunnen beleven en goed voorbereid. Vooraf informatie: Ze behoren tot de hoogste torens van de wereld. Ze steken met hun 88 verdiepingen 452 meter boven de Skyline van Kuala Lumpur uit. Dit architectonische wonder, welke geïnspireerd werd door de vijf pijlers van de Islam, is het centrum van het ultra moderne Kuala Lumpur. De torens herbergen het Petronas Filharmonisch orkest, als ook de Petronas Performing Arts Group. Met wat geluk kan men met de lift tot de brug komen, die de beide toren met elkaar verbind tussen de 41e en 42e verdieping .Er is echter een beperking van het aantal personen, dat naar boven mag (1200 mensen per dag ) De brug is bedoeld om in geval van brand een vluchtroute naar de andere toren te creëren. De Petronas Twin Towers was in 1998 het hoogste gebouw ter wereld. Helaas werd het in 2003 overtroffen door de Taipei 101. Maar ze blijven wel de hoogste identieke gebouwen ter wereld. De Petronas Twin Towers-complex staan nu op negen in de lijst van hoogste gebouwen ter wereld. De Twin Towers naamgever Petroliam Nasional van Oliemaatschappij Petronas. Aan de voet van de torens liggen onder meer een winkelcentrum en een concertzaal.
Waarom ik naar de Twin Touwers wil .Omdat ik de film Entrapment heb gezien. Entrapment is een Amerikaanse film uit 1999 met in de hoofdrollen Sean Connery en Catherine Zeta-Jones. De film concentreerde zich op Zeta-Jones een haar acrobatische toeren , om laserstralen te ontwijken. Zeta-Jones deed overigens de meeste acrobatiek zelf. We hebben geluk .We kunnen de dag dat we kaartjes hebben omhoog. Het weer is goed .De zon schijnt .Het is 37 graden . En het word echt een fantastische dag met een fantastisch uit zicht. We zien ons hotel en diverse herkenningspunten van zo hoog. We sluiten de dag af in het hypermoderne winkelcentrum onder de touwers.
Volgende keer meer.. Vriendelijke Groetjes Boek: www.akala.nl Een site over papegaaien
|
