|
Foto en tekst © Fam de Moor
En altijd bron vermelding Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt en opgeslagen in archief voor hergebruik. |
|
AKALA DAGBOEK |
|
Dagboek van een kweker
Deel 3 Maleisië
Dag 12 | 01 Augustus 2016: We gaan van Kuala Lumpur naar Sandakan
We vliegen met Malaysia Airlines van Kuala Lumpur naar Sandakan. De vliegreis gaat goed .Alles gaat redelijk op tijd en in Sandakan staat er weer een busje en chauffeur op ons te wachten. Na 30 minuten zijn we in het nieuwste hotel Sheraton fourpoints.. Het is een nieuw en een tophotel hier in Sandakan. Gelukkig want we willen wel even bijkomen. We zitten op de 15de etage. 5 hoger dan in Kuala Lumpur. We gaan nu meteen naar het zwembad . Ik wil nu eindelijk wel eens zwemmen. Het was heerlijk. Ondertussen had Jose een Singapore Sling besteld .En de zon was er samen met een heerlijke ligstoel. Ja hoor op en top vakantie gevoel . We zitten aan zee dus het is prachtig. Hier houden we het wel even vol.
Sandakan: De stad Sandakan is in 1879 gesticht. Voor die tijd was het een nederzetting die Kampung German heette, genoemd naar Duitse handelaren die er verbleven en wapens aan de sultan van Sulu leverden. In 1884 werd Sandakan de hoofdstad van Sabah. De stad trok handelaren, immigranten, smokkelaars en piraten uit heel de wereld. Zij kwamen af op de gunstige ligging van de haven en stad, die beschut gelegen zijn in een baai en heuvels. Ook was het hoofdkwartier van de British North Borneo Company er gevestigd. Het Death March Monument herinnert aan het wrede gedrag van de bezetters. In 1944 werden 2.400 geallieerden gedwongen een moordende mars door het oerwoud te maken. Slechts zes gevangenen overleefden de tocht. In de Tweede Wereldoorlog is de stad platgebombardeerd. Tegenwoordig is het een exportcentrum voor onder andere rotan, hardhout en palmolie. Sandakan is ongeveer 386 km van Kota Kinabalu verwijderd .
Sabah , waarin zich Sandakan begeeft, is veelzijdig, ruig ,rustig, druk met bergen en veel water.De Mount Kinabalu domineert en met mooie landschappen en zijn 4101 meter is hij ook de hoogste berg in Zuidoost Azië. Maar daar gaan we niet naar toe . Dat is te veel klimmen . We verkiezen meer de oost kant. Sabah heeft een flora en fauna, die ontzettend rijk aan varianten is. Voor de kust liggen duikgebieden waarover de enthousiasten slechts dromen. Sabah ligt aan de noordoostkant van Borneo en heeft sinds mensenheugenis de naam "Land onder de wind", want het ligt net onder de taifoengordel. Vroeger zochten de zeilschepen hier bescherming tegen de moorddadige stormen. Er zijn hier ongeveer 32 stammen van diverse etnische afstamming. De belangrijksten zijn de stammen van de Bajau, Bisaya, Kadazan, Kedayan, Murut, Minokok, Rumanau, Rungus en Sulu.
Ik ga me inlezen en morgen vertrekken we voor 3 dagen naar het Sukau, Kinabatangan Wild reservaat. Van te voren omdat dit onderweg is ,gaan we naar de orang-oetang en de sunbears. We hebben er zin in. We gaan lekker aan zee eten. En genieten van dit dagje in Sandakan. Morgen vroeg begint de dag om 8 uur. Een mooie tijd want de dagen er na beginnen de dagen 5.30 uur !! Sandakan - Sepilok - Sukau Het is zover we gaan naar de Orang-oetangs En hier onder alvast de informatie die ik preventief heb op gezocht Dus nog niet onze beleving die komt daar onder Het Orang Utan Rehabilitation Centrum Sepilok ligt slechts 20 minuten met de auto van Sandakan af en is het grootste centrum voor Orang Utan Rehabilitatie op de wereld. Op een terrein van ongeveer 4000 hectare van bijna onaangeroerd regenwoud worden vele jonge mensapen getraind. Het zijn dieren, die zonder moeder gevonden worden, of in gevangenschap ter wereld kwamen. In Sepilok worden ze voorbereid op de eisen, die de natuur stelt, voor ze weer in de jungle worden vrijgelaten. Het centrum is gelegen in een mooi regenwoud van ongeveer 43 vierkante kilometer. In 1964 werd het gebied aangewezen als reservaat voor de prachtige intelligente dieren. Het wereldberoemde reservaat brengt de bezoeker in nauw contact met de opmerkelijke orang-oetans, die zijn bevrijd uit gevangenschap, gered uit delen van het oerwoud die gekapt zijn ten behoeve van de landbouw of achtergelaten door hun ouders. Orang-oetans vormen een beschermde diersoort. Het voornaamste doel van het centrum is het terugzetten van de dieren in het oerwoud.
Tegenover Sepilok ligt het rehabilitatiecentrum van de Aziatische beer, oftewel de sunbear. De kleinste beer ter wereld. Bornean Sun Bear Conservation Centre (BSBCC) is de nieuwste attractie op Sabah. Het opvangcentrum ligt bij Sepilok nèt naast Sepilok Orangutan Rehabilitation Centre. Momenteel zijn er 33 beren in het opvangcentrum en de meeste daarvan zijn in beslag genomen van particulieren op Borneo. De zonneberen (of honingberen) vormen de kleinste en minst bekende groep van de beersoorten. Hun aantal neemt snel af in Zuidoost-Azië, omdat woonomgeving wordt vernietigd door ontbossing. De beren worden vaak op brute wijze vermoord voor commerciële exploitatie van de jungle. Zonneberen zijn als baby, één van de leukste en liefste van alle jonge dieren ter wereld. Nadat hun moeder is gedood, worden ze gevangen genomen. De baby zonnebeer wordt als huisdier verkocht en opgesloten in kleine kooien.
De zonneberen/ honingberen leven op Borneo in de jungle. Eigenlijk zijn ze heel slim. Ze verstoppen zich hoog in de bomen en je mag van geluk spreken, als je er eentje in het wild ziet. Op onze planeet leven de zonneberen in twee soorten jungle: Het belangrijkste leefgebied van de honingbeer op Borneo, Sumatra en het Maleisisch schiereiland is het tropische, groenblijvende regenwoud. Dit leefgebied heeft het hele jaar door grote/ hevige regenval. Het gebied omvat een grote diversiteit aan laagland en allerlei soorten, altijd groenblijvende bomen .In tegenstelling tot de zonneberen op het vasteland van Zuidoost-Azië krijgen zij te maken met een lang en droog seizoen (3-7 maanden). De regenval is relatief laag (minder dan 100 mm per maand) en semi-groenblijvende bossen zijn gemengde loofbossen. Er zijn ook in berggebieden met altijdgroene bossen. Het aantal zonneberen wordt op het vasteland overschaduwd door de Aziatische zwarte beren. De zonneberen worden ook wel gesignaleerd in mangrovebossen, hoewel hun verschijning in dit soort bostype waarschijnlijk te wijten is aan de nabijheid van andere, meer favoriete woongebieden. Interessant is ook, dat de zonneberen ook graag verblijven in de buurt van bosranden van gekapte bosgebieden en oliepalmplantages. Er is weinig bekend over het gedrag van de beren. Behalve over de vrouwtjes. Zij schijnen zich af te zonderen met hun nakomelingen. Ze voeden zich dan gezamenlijk met de vruchten van bomen, hoewel dit gedrag toch zeldzaam blijkt te zijn. Van de zonneberen is ook bekend, dat zij zich graag tegoed doen aan kokospalmen en cacaobomen op plantages. Dit tot groot verdriet van de eigenaren. Zonberen zijn nachtdieren en zijn daarom meer 's nachts actief. Zij rusten overdag op lage boomtakken Zonneberen zijn alleseters en voeden zich voornamelijk met termieten, mieren, keverlarven, bijenlarven en honing. Maar ze doen zich ook tegoed aan een verscheidenheid van verschillende soorten fruit en lekkernijen, zoals kokosnoten, bananen en vooral vijgen. Af en toe eten ze ook de nieuwe scheuten van palmen en bloemen, maar dergelijke voedingsmiddelen komen weinig voor in hun dieet. De voorliefde van de zonnebeer voor honing is de aanleiding geweest voor de alternatieve naam, 'honingbeer'. In het Maleis en Indonesisch staat deze beer bekend als 'Beruang Madu' wat 'honingbeer' betekent. De krachtige kaken van de zonneberen zijn zo sterk, dat noten kunnen kraken en de lange, krachtige klauwen kunnen gebruikt worden om boomstammen open te breken om zodoende bij te honing te kunnen komen, maar ook bij termieten en diverse ongewervelde dieren. Als ze een termietenheuvels ontdekken, duwen ze hun poten naar binnen en likken de termieten van hun poten af. Men heeft zonneberen geobserveerd en waargenomen, dat zij meer dan 100 soorten insecten en meer dan 50 plantensoorten eten. Een groot deel van het voedsel van de zonnebeer zoeken ze met hun scherpe reukzin, want ze kunnen slecht zien. Omdat zonneberen in tropische gebieden leven, is er het hele jaar voedsel. Ze houden geen winterslaap en kunnen zich het hele jaar door voortplanten. Een vrouwtje is ongeveer 96 dagen zwanger, waarna er één of twee welpen geboren worden. Hun gewicht is meestal tussen de 330-400 gram. Ze zijn blind en onbehaard. De vrouwtjes gebruiken holtes van staande of omgevallen bomen als plek om de welpen te baren. De pasgeboren welp is volledig afhankelijk van zijn moeder, die hem ongeveer 18 maanden zoogt. Een welp begint te lopen, spelen en voedsel te zoeken, wanneer het tussen de 1-3 maanden oud is. Het blijft dan meestal in de buurt van de moeder. Tot zover de informatie over beide diersoorten.
Dag 13 | 02 Augustus 2016: Sandakan - Sepilok - Sukau
Spannend Wij gaan naar de Orang-oetang’s En ik kan vertellen dat dit geheel niet tegen valt. We beginnen met een informatie film hoe ze hier werken. En dat vind ik goed want je leert meteen zoveel meer over deze soort apen . Doel is om orang-oetan terug in de natuur te brengen. Het is de grootste van Maleisië. In 1964 werd het gebied aangewezen als reservaat voor de prachtige intelligente dieren. Het wereldberoemde reservaat brengt de bezoeker in nauw contact met de opmerkelijke orang-oetans, die zijn bevrijd uit gevangenschap, gered uit delen van het oerwoud die gekapt zijn ten behoeve van de landbouw of achtergelaten door hun ouders. Orang-oetans vormen een beschermde diersoort. Het voornaamste doel van het centrum is het terugzetten van de dieren in het oerwoud. Dat is in Tabin een groen stuk primery forrest wat de omvang heeft van 2 x Singapore. Dus dat is een groot stuk waar ze de kans krijgen weer een te worden met de natuur zonder menselijke gevaren. Want het is beschermd gebied. Het is succesvol want ze hebben al 700 orang-oetangs vrijheid gegeven. De naam orang-oetang betekend “man of the forrest”.
Er zijn twee soorten orang-oetangs .Een soort leeft op Sumatra de andere op Borneo. Degene in Sumatra zijn donkerder en in Borneo zijn ze diep oranje.
Hoe zit het met de opvang? Als er weesjes opgevangen worden door de lokal mensen dan halen ze deze op. Dan komen deze in een Quarantaine ruimte en worden de eerste 3 jaar samen met soort genoten groot gebracht. In de natuur blijft het jong ook zeker 3 jaar bij de moeder . Vandaaruit gaan ze in een soort crèche en worden ze steeds meer aan de natuur vrij gegeven. Dat wil zeggen ,ze laten ze steeds meer wennen aan de natuur en ze krijgen steeds meer ruimte. Dat groeit uit in ongeveer 10 jaar . Dan zitten ze in vrije natuur maar blijven hun eten halen op voederplaatsen in het reservaat.
Het centrum is 4000 hectare ( 43 vierkante kilometer) Sommige apen blijven altijd rondom deze voederplaatsen hangen .Andere gaan de natuur in. Want er is geen omheining. Dus apen zijn vrij te komen en te gaan. Alleen de apen die komen eten worden geobserveerd. Ze hebben namelijk een nummer op hun linker been. Dus ze weten wie , wie is. De oudste die nu nog steeds komt bij deze voeder plaats is over de 30 jaar oud en heeft inmiddels jongen gehad. Een orang-oetan krijgt gemiddeld 3 baby in haar leven. Ze leven in de natuur zo’n 30 tot 40 jaar maar in de omgeving van het centrum langer daar ze beter aan voer kunnen komen. Een orang-oetang bouwt een nest. Is het nest hoog is er goed weer, bouwt hij laag is er regen. Hoe ouder hoe meer haar .En hoe donkerder ze worden. En ze worden groot. In de natuur beschermen de haren tegen de regen en de kou. Hoe ouder hoe langer de haren. De man moet een groot hoofd (gezicht) hebben andere willen de vrouwen hem niet. De Orang-oetan is solidair, alleen als ze willen paren zoeken ze de vrouwen op. Een moeder blijft zeker een jaar 7 tot 10 bij haar baby voor ze het vertrouwd hem of haar alleen te laten. Nu we zien al snel in de bomen de orang-oetang. Op de voeder plaats is het natuurlijk makkelijker ze te vinden. De bomen zijn hoog maar als er iets beweegt zien we dat ze er zijn. Vandaag zagen we er meteen 5 .Dat was boffen want onze gids had ze de afgelopen 4 weken niet gezien. De vruchten zijn nu precies goed dus de kans is daarom veel groter. Door het fruit komen ze naar die bomen. Joy de gids, vertelt ons dat we hier wel eens geluk mee hebben als we straks op de rivier zijn. We kijken onze ogen uit wat is dit geweldig. We zien zelfs weer een Viper slang en deze is groot zeker 2 meter .En ook dik zeker een vuist dik. Groot dik en Groen. Mooi maar gelukkig op veilige afstand. Ze vertelt als hij bijt ben je dood.
De gids zegt vaak ben je te ver weg van medicatie ,dus je bent dood binnen een half uur. Dus stapje terug dames..
Op naar de beren ook daar hebben we geluk. We zien ze in bomen en ze lopen over de grond. Ook hier zien we er veel. Het is apart als we er 3 tegelijk zien. Dat komt omdat er vrouwtjes om de man hen “dansen ”voor aandacht. Mooi maar moeilijk te zien en op de foto te zetten maar we hebben geluk. Ze laten zich vandaag goed zien. Er zitten momenteel 33 beren. Wij zien er in totaal een stuk of 10 en dat is toch leuk!
Na een lunch gaan we met de boot naar Sukau. De tocht is prachtig en we zitten deze keer in een snelle en stevige boot. We varen eerst langs de kust en vervolgens de rivier op naar het nationaal park. De tocht gaat door een oorspronkelijk mangrovegebied, waar vele soorten vogels nestelen. We hebben geluk en zien al meteen de Neushoornvogels. En even later de neusapen. En om de reis nog leuker te maken zien we een zeker 3 meter grote krokodil. Als wij de lodge zijn , drinken we wat en krijgen een briefing en gaan daarna weer de rivier op . We varen over de Kinabatangan-rivier op zoek naar de vele soorten apen, onder andere de proboscis-apen (neusapen), vogels en ander wild. Ook dit is een groot succes. We maken het mee dat we de grote neushoornvogels zien. Ook zien we de Kingfisher. Een is oranje en de andere is rood met blauw. We zien de Orange monkeys. En je gelooft het niet maar we zien ook de orang-oetangs in de bomen. Er zitten er 3 Dus een moeder met 2 baby’s een van een jaar of 5 en een kleinere baby. Dan zien we iets bijzonders. Joy noemde het de Red Leaf monkey. Volgens mij is het de Maroon Langur. Geheel Orange en ze krijgen gele baby’s. Ze zegt dat je ze bijna nooit kan zien. Vandaag was onze lucky day. Mooie foto’s gemaakt.
Het was sowieso een apen dag vandaag. Naast de orang-oetang en de neus aap zien we tegen de avond ook de Long tailed macaque en de Hoses langur. Verder zien we de zwarte neushoornvogel de Rinosaurus en de local neushoornvogel. De tocht die 2 uur duurt is fantastisch. Terug in de lodge gaan we om 19.00 uur eten en om 20.00 uur doen we een night safari met boot. Dat valt wat tegen omdat je toch die dieren stoort .Goed we zien een slang, een aap een vogeltje en diverse uilen. En de indrukken zijn zo veel , vandaar dat we blij zijn dat we terug zijn en naar bed kunnen. Want morgen vroeg worden we om 5.30 uur gewekt om weer een boot tour te maken op zoek naar wild life . Iets over Sukau in algemeen: Wilde orang-oetans, zeldzame neusapen, met uitsterven bedreigde vogels - de beloning voor natuurliefhebbers die zich naar het kleine dorpje Sukau begeven is groot. Beroemd als basis voor boottochtjes langs de modderige Kinabatangan rivier, ligt Sukau slechts 96 kilometer van Sandakan in het oosten van Sabah op Maleisisch Borneo. De Kinabatangan rivier is de tweede langste rivier in Maleisie. Het wordt door velen beschouwd als de beste plek waar je in Borneo dieren in het wild kunt zien. De rivier is een toevluchtsoord voor zeldzame dieren die helaas hun leefgebieden hebben zien verdwijnen door houtkap en palmplantages. In 2006 is het Kinabatangan gebied officieel tot natuurreservaat verklaard om verder verlies van leefgebied tegen te gaan. Olifanten, neushoorns en zoutwater krokodillen en een ontstellende verscheidenheid aan apen en vogels noemen de uiterwaarden van Sungai Kinabatangan hun thuis
Volgende keer meer.. Vriendelijke Groetjes Boek: www.akala.nl Een site over papegaaien
|
