|
Foto en tekst © Fam de Moor
En altijd bron vermelding Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt en opgeslagen in archief voor hergebruik. |
|
AKALA DAGBOEK |
|
6 Hallo allemaal
Vandaag ga ik even terug in de tijd met Pip .Zelf ben ik zo blij dat Pip bij me is ze is een dochter van Kaleigh. Vanaf de dag dat Pip samen met Pipa is uit gevlogen wist ik , Pip word het vriendinnetje van Pino. Ze is meteen in huis gehaald. Ze verkennen dan de kooi ,moeten zelf gaan eten en wennen aan de mensen. Met de nieuwe wet was dit bijna onmogelijk en blijkt het een hels karwei. Eenmaal in huis zit er dus een zware taak voor mij aan te komen. Ik merk meteen dat de gewichten met meer dan 10% zijn afgenomen. Pip en Pipa zijn eigenlijk best schuw. Maar ik heb goede hulp van Pino en dus na enkele dagen van rust en bijkomen beginnen de vogel zelf te eten.
Ze zien dat van Pino en goed voorbeeld volgt. Ze klimmen in de kooi en na 3 dagen zitten ze al op de hoogste stok . Dan zijn we oog om oog en doordat ik veel praat reageren zowel Pino en Pip en Pipa goed op mijn stem. Vorige keer met Jazz (Juli) heb ik de fout gemaakt te snel te veel te willen .En nu is er rust maar wel veel interactief contact. Ik ben net op tijd want beide poppen vinden het samen zijn leuk. Ze mogen niet uit de kooi daar de kerstboom er nog staat en dus moeten ze wachten dat het huis edel proef is . Dat is niet erg we hebben de tijd.
Al snel imiteren ze het gedrag van opvoedkundige Pino , ik ben daar zeer blij mee. Beide poppen worden steeds mooier en sterker en bewegen , in de kooi zeer goed van stok naar stok en in de bewegende korf die in de kooi hangt. Ik begin nu ook met sproeien .En dat vinden ze leuk en vreemd maar ze wassen zich wel omdat Pino zich ook wast
.
Na enkele weken wat een dikke 8 weken later is dan normaal kan Pipa mee naar het nieuwe baasje en blijft pip bij Pino. Ze zit nu ook bij Pino in de kooi. Anders dan andere keren is het zo dat ik niet in de kooi Pip kan laten op stappen. Ze vertoont vlucht gedrag. Dus moet ik wachten tot ze uit haar kooi is en dan pas stapt ze na een half uur van praten en proberen op. Zowel de kuikens als de verzorger moet veel energie steken in de gewenning. Zelf vind ik dat de grens nog steeds “ onacceptabel “ is . Ik vind het zo jammer dat het zoveel “verloren” tijd is. De stres is eigenlijk te groot. Belangrijkste blijft toch het welzijn van de dieren en dat vind ik hier niet terug. De stres geeft afstand. Zelfs na 5 maanden is dit gedrag nog steeds aanwezig. Ik kan haar niet uit de kooi halen. Ik kan haar niet laten vliegen want ze vliegt weg. Voor het eerst denk ik aan knippen. Maar al snel moet ik aan Jazz denken en die is niet veel beter geworden met knippen.
Lees Jazz word Juli pagina 60 :
2018 Pino en Pip groeien op in de huiskamer. Pino is dol op Pip en Pip is een lieve vogels gaat praten en is nooit luidruchtig. Ze verschuilt zich altijd achter Pino. Na een jaar is haar gedrag niet veranderd. Ik kan het niet getraind krijgen dat ze naar me komt als ze in de kooi is . Ze heeft me nooit gebeten . Ze deinst terug en dat betekend afstand voor mij. Wel is het gedrag van Pino en Pip geweldig om te zien. Hij voert haar en hij beschermd haar en zij volgt. Door de tijd leer ik Pip wel opstappen als ze uit de kooi is. Dat doet ze alleen als ze op de grond zit anders niet dan vliegt ze van me vandaan wat soms gevaarlijke situatie geeft.
Toch blijft ze ,als ik haar met rust laat altijd in de buurt van de kooien en vermaakt zich op de 3 kooien die er nu staan .Samen met Polly kan ze ook op de kooien spelen. Pino echter jaagt Polly weg. Weg bij zijn Pip. We zijn nu tevreden met wat het is. Pip praat en is lief en is nu echt “het meisje” van Pino. Meer contact heb ik niet met haar. Ik merk ook dat dit voor mensen die willen kopen een drempel is. Men wil tam –Niet half tam Toch zitten er vogel bij die met de juiste begeleiding lief zijn en blijven en ook zeer tam.
Toch met veel begeleiding en werk krijgen we de vogels rond de 13 weken weer op niveau. Bijlange na niet het gedrag wat we kregen met 6 weken uit halen. Maar het komt wel in de buurt. Het vertrouwen naar de mens en zelfvertrouwen bij de vogels zelf kost meer tijd. We kiezen daarom nog steeds voor deels hand opfok. Alleen halen we later uit en dat gedrag verschilt wel. Het is voor de vogels veel zwaarder en meer stres. Wij genieten van de vogels. Nog steeds. Maar anders .Alles is en word anders. Maar niet beter maar wel acceptabel. Het kost meer tijd energy en soms duurt het langer en moeten de nieuwe baasjes er harder aan werken. Maar het zij zo dat is de toekomst. Wij beginnen er aan te wennen.
We zijn iedere dag interactief bezig, met kuikens en met onze binnen vogels . Polly en Pino komen zelf hun knuffels halen. Zelfs de kinderen vinden het goed zo. Ze weten dat Pip wel een nootje aan neemt ,maar dat ze verder met rust gelaten wil worden. Pip is voor Pino ! En dat accepteren we dan maar.
2020 toekomst voor Pipa
We hebben Pipa in de kweek gezet . Ze was te fel naar Pino. Pino mocht niet meer eten. En ging de hele dag onder in de kooi zitten. Dat verdient hij niet . Pipa was erg broeds geworden en wilde dat Pino actie ondernam . Maar die snapte het niet..
Er werd veel gefladderd en gevallen en de veren gingen door de kooi Pino wist niet wat te doen dus dat was minder leuk voor pipa en Pino.
Daarom hebben wij een keuze gemaakt . De keuze om Pip in de kweek te plaatsen Ze kreeg een andere man Hankey. Een volwassen oudere huiskamer vogel die wel snapte wat ze wilde. Pipa was opslag verlieft .Het klikte meteen. Er zijn eitjes en inmiddels ook kuikens
Voor Pino houden we een nieuw popje door Dan kan Pino weer spelen en genieten van een maatje en vriendinnetje
Dayle from Cairns Australië Gumnuts….
Thiely, hier is in het kort het verhaal achter de gumnut foto en de pinecone: "Al en Shirley zijn twee éénjarigen nieuw guinea Edel papegaaien en wonen in Cairns, Australië. Ik zoek naar voer in mijn tropische omgeving ,deze zijn eetbaar en veilig en dus natuurlijk voer voor hen. Deze week, hebben ze genoten van de gumnuts (het zaad van de Western Australian bloei GOM) en dennenappels, geoogst uit een nabijgelegen tuin van onze woning. Ik vind het leuk dit met iedereen te delen . Zo laat ik zien dat onze edelpapegaaien de inheemse planten bloemen vruchten kunnen eten De pinecones en de gumnuts zijn leuk, maar geen van hen groeien van nature in het Eclectus land.
Ik ben blij de verhalen en foto’s te delen en zo kan ik mensen aanmoedigen om hun papegaaien natuurlijke voeding te geven. Vanmorgen plukte ik sommige bloemen voor u .Dit zijn de bloemen die veranderen in de gumnuts , als ik ze niet zou plukken. Maar het geeft een beter beeld van mijnverhaal ,te laten zien waar de gumnute vandaan komt © Dayle-
Hier is een prachtige video voor jullie: ‘What a Wonderful World with David Attenborough’: https://www.youtube.com/watch?v=auSo1MyWf8g Veel kijkplezier allemaal!
Vriendelijke Vogel Groetjes Ed en Thiely de Moor
|
