|
Foto en tekst © Fam de Moor
En altijd bron vermelding Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt en opgeslagen in archief voor hergebruik. |
|
AKALA DAGBOEK |
|
Jazz is July geworden.
Regelmatig kletsen Thiely en ik bij en af en toe komen Pino, Moomba en ik op de thee om eens live bij te kletsen. In één van de gesprekken kwam Jazz te sprake.
Sinds 30 januari 2015 heeft Bumo een opvang papegaai die getraind gaat worden en daarna naar een goed tehuis gaat. Wat informatie over de vogel volgt hieronder Naam: July (voorheen Jazz) Geslacht: Pop Soort: Edelpapegaai geb dat: 15 juli 2014
Eerst een stukje van de voorgeschiedenis. In het vogelbestand van Akala (fam. De Moor) is er een koppel met de naam Kayleigh pop en Kai man.Inmiddels krijgen ze zo 5 nestjes per 2 jaar. Het ene jaar is het twee een ander jaar is het 3 en soms slaat ze een periode over. Dit is vrij normaal voor edel papegaaien. Bij Kayleigh en Kai werden in juli 2014 weer twee kuikens geboren.
Week 1 t/m 5. Ik controleer iedere dag het nest blok en beide kuikens groeien goed Als ze 2 weken oud zijn mogen ze al geringd worden. Dat is vaker tussen dag 15 en 20. Met 4 weken zien we dat het 2 poppen zijn. Steeds meer en meer kleur Kuikens spelen samen in het nest en de een poetst de ander. Een nest is niet mega groot en toch bewegen ze zich redelijk in het nest. De Moeder pop laat hun steeds meer ruimte. Ze laat de kuikens meer en meer alleen. Zo krijgt ze zelf ook meer kans zich te verzorgen en haar veren weer in de oude goede conditie te krijgen. Want ze heeft tijdens de broed periode veel veertjes in haar blok gebruikt. Als ik de kuikens na kijk dan haal ik ze er uit en ik weeg ze zodat ik dat controleer baar houd De oudste pop weegt 440 gram en de jongste pop weegt 400 gram.
5 tot 8 weken. Deze periode bestaat uit eten slapen en groeien. Het maken van foto en film gaat goed.Maar voor ik bij de blok ben springt de pop op haar kuikens. Ze laat me de kuikens aanraken.Ze beschadigt haar jongen niet, nadat ik geweest ben maar we horen wel dat ze fel reageert. Verder verloopt de kweek normaal
9 – 12 Weken. Ze groeien hard en ze klimmen naar de opening van het luik Maar de pop duwt de kuikens terug, maar beneden. Het wordt wel krap in de blok en meer en meer klimmen de kuiken ophoog. In deze week vliegt de oudste uit ze hangt aan de gaas. Na enkele uren hangt ze er nog steeds en word ze gevoerd door de man. Ze zijn bijna 10 weken als ook de andere pop naar buitenkomt. En na 3 dagen slapen de poppen alleen, op de grond in de volière. We houden dat in de gaten. Maar dit is niet wat we willen zien. De moederpop heeft geen interesse meer in de poppen en is al bezig haar nest klaar te maken voor een nieuwe ronde. De man voert, maar heeft meer interesse in de pop. De poppen zitten er verlaten bij en ik besluit dat het moment is aan gebroken deze poppen in huis te nemen. En ze voor te bereiden op een leven in huis samen met de mens. 12 weken. Vogels zijn 100% zelfstandig. Ze zijn alles behalve rustig, maar herkennen mijn stem en ik heb de vogels veel met de hand aangeraakt. De week uitvliegen in de volière heeft echter deze band geheel te niet gedaan. Echt alles wat anders is, is vreemd. Zodra er iemand in huis naar achter loopt, vliegen de vogel zich tegen het gaas ‘stuk”. Na een paar dagen zitten ze op de stok en bewegen ze in de kooi. In deze kooi zit ook Pino.
13 weken. Na een week zijn ze minder gestrest en “vallen niet meer van de stok” als we in hun ruimte komen. Echter de toenadering die ik gewend ben is totaal anders. Er is veel geduld nodig vertrouwen te winnen. Dat voelt nog steeds al een gemiste kans.
15 weken. De weken gaan voorbij en we zijn nog steeds bij fase 1 Moeder Kayleigh legt opnieuw eitjes.En leeft haar leven door. In de natuur gaat het leven door. De kuikens in huis eten goed -vliegen goed -klimmen goed en worden minder bang en stressen minder. Het praten is goed en de stem en beweging om de kooi worden beter geaccepteerd.
16 weken Inmiddels is er meer rust in de kooi. Ik kan de vogel benaderen en ga proberen of ik de stap op oefening kan inzetten. Dit kost veel tijd en ze willen wel opstappen, maar pas als ze uit de kooi zijn. Dit is zo anders als ik gewend ben. Maar het is een begin. Langzaam ontdooien ”de vogels. Iedere dag ben ik bezig met leren begrijpen vertrouwen winnen en de vogels het vertrouwen geven zich te ontwikkelen. Wat ik normaal als vanzelfsprekend ervaar, daar moet ik nu voor werken, uren per dag, om deze inprenting mee te geven. Het ontwikkelen van simpele stapjes kosten nu dagen – weken. De nieuwe manier is mij niet tegen gevallen, maar heeft veel crime gekost voor mij als kweker en de vogels! Met een goed start is je leven deels bestempeld. Met een start vol stres angst en overwinningen die gespaard hadden kunnen blijven, begint je leven net ff anders.
Een van de poppen gaat naar een gezin en de andere pop Jazz blijft hier. Ze is en blijft bang van de mens. Ze is wel nieuwsgierig, ze is dol op Pino, ze is actief en leuk, maar ze is niet tam en zo bang dat ze altijd weg vliegt van mij. Na 6 maanden proberen, geef ik het zelfs op. Want ik zie dit is niet goed voor haar.Ik schakel een gedrag therapeut in: Iris Molenaar om het leven van Jazzy beter te maken. Wellicht kan ze dan alsnog geplaatst worden in een gezin. Want nu is haar optie de kweek. En dat was niet mijn doel voor haar! Geduld tijd en energie is nodig om van deze vogel een huiskamer vogel te maken, en dat geef ik nu uit handen. Jazz wordt July en in ons dagboek gaan we haar leven volgen.
En zo geschiedde. Dus na kort overleg met Thiely hebben we besloten dat Jazz tijdelijk naar Papendrecht verhuisd en daar mag leren hoe ze zich als huiskamervogel hoort en kan gedragen. Een datum op kort termijn geprikt zodat ze zo snel mogelijk een nieuwe start kan maken. Dus zo gezegd zo gedaan 30 januari was het dus zover.
Vanmorgen vroeg in de auto met Pino en Moomba. Ze gaan vaak mee en het is voor de kweker ook altijd leuk om je gekweekte vogels terug te zien. Ze kunnen ook makkelijk mee omdat ze niet in aanraking komen met niet geteste vogels of vogels waarvan ik twijfel of de gezondheid goed is. Nu een reisje met mijn vogels geen probleem omdat deze gewent zijn aan autorijden en op visite gaan dat vinden ze prachtig. Het is best een eindje rijden en gezellig onderweg met de gaaitjes zitten zingen en kletsen. Ze doen vrolijk mee en voor je het weet ben je op plaats van bestemming. Het is nooit saai onderweg met hun.
Aangekomen mogen Pino en Moomba op de speelboom in de woonkamer terwijl wij gezellig kletsen onder het genot van een kopje thee. Als Jazz het onderwerp wordt stel ik voor om haar een andere naam te geven en haar los te koppelen van haar verleden. Ik had al wat namen bedacht en aangezien ze van Thiely is mag zij de naam bepalen. De namen die ik had bedacht moesten niet op Jazz, Pino of Moomba lijken. Mijn lijstje bestond uit: Ivy, Zinzy, July, Marly, Elynn en Haley. Het is dus July geworden en dat is extra leuk omdat ze in Juli geboren is. Dus vanaf vandaag heet Jazz dus July.
Achteraf gezien is die naam (voor mij) niet zo handig, want ik moet regelmatig nadenken bij de namen. Eén van onze honden heet namelijk Jewel en July en Jewel lijken wat klank betreft best op elkaar. De dieren hebben er geen last van omdat we een bepaald systeem met namen hebben. Elk dier heeft twee namen een roepnaam en een bijnaam. De roepnaam wordt alleen gebruikt wanneer we echt iets van het betreffende dier gedaan willen krijgen. De bijnaam wordt gebruikt wanneer er over het dier gepraat wordt maar het dier zelf niets hoeft te doen en/of te reageren.
Vanwege het feit dat er bij ons honden lopen en Pino en Moomba gewoon aan hen gewend zijn en tussen ze doorlopen en spelen was het een vereiste dat ze gewiekt zou worden. Het is niet verantwoord om meerdere honden en vliegende papegaai los in dezelfde ruimte te hebben. De kans dat de honden plotseling gaan jagen en de vogel pakken is gewoon te groot. Tevens is het van belang voor de veiligheid dat een vogel niet tegen ramen aan kan vliegen. Als er gewiekt wordt is het van groot belang dat het goed gebeurd. Wanneer mensen twijfelen over de goede manier van wieken kan er altijd vrijblijvend contact met me opgenomen worden.
Toen we July uit de kooi moesten halen voor het wieken was dat voor haar een hele stressvolle situatie. Het kon niet anders daar moest ze (en wij) even doorheen. Eenmaal gewiekt mocht ze ook bij Pino en Moomba op de speelboom. Pino ging gewoon zn eigen gang en vond het allemaal prima. Moomba was duidelijk geïnteresseerd in July en ging bij haar kijken. Ze tast met haar snavel voorzichtig July een beetje af. July daar en tegen die in de kooi de grote mond heeft en Pip regelmatig van de stok verjaagd is nu heel timide en zit wat in elkaar terwijl Moomba dichtbij zit en haar onderzoekt.
Na een tijdje nog te hebben gekletst en de drie aan elkaar te hebben laten wennen gaan we op pad en met de auto weer richting Papendrecht.
Terwijl ik aan het rijden ben ligt ze doodstil en ademt heel snel en oppervlakkig. Op een bepaald moment heb ik ook een wat verhoogde hartslag omdat ik haar zo zie liggen en haar niet snel en oppervlakkig zie ademen. Ze leeft wel, maar toch heb ik even een moment van spanning omdat ik bang was dat de spanning haar te veel zou worden en de stress en angst haar de das om zou kunnen doen. Nu gebeurt dat niet zomaar natuurlijk, maar het kan altijd dat de mate van stress die een dier ervaart fataal wordt.
Ondertussen maken we een gezellig feestje in de auto zoals we altijd doen. We zingen liedjes, kletsen gezellig en maken allerlei geluidjes. Zelf July krijgt interesse in het feit dat Pino, Moomba en ik het zo gezellig hebben en ook al blijft haar lijfje laag bij de grond ze doet haar hoofdje omhoog en kijkt naar wat we aan het doen zijn. Uiteraard betrek ik ook haar bij ons gezellige tafereel.
Thuis aangekomen gaan Pino en Moomba lekker spelen en klimmen op de kooi en speelboom. Ik ga een lekker maaltje voor ze maken en omdat ook July natuurlijk moet eten krijgt ze ook een bakje. Moomba denkt er heel anders over en zo vriendelijk als ze naar July deed bij Thiely zo lelijk en agressief doet ze nu naar haar. Ik haal ze rustig uit elkaar en zorg dat July op een andere plek kan eten. Moomba vind ook dat geen goed plan en klimt over de kooi en waar ze maar kan zal ze moeite doen om lelijk te doen naar July. Pino zit ondertussen gewoon op z’n gemak te eten. Aangezien Moomba niet van plan is om July met rust te gaan laten gaat Moomba in haar kooi zodat ze niet bij July kan komen.
July is zo erg bang van mensen dat ze niet handelbaar is en dat ze alleen maar wil vluchten en als ze dat niet kan doet ze er alles aan om zichzelf te verdedigen en zet dan echt een flinke portie agressie in. Aangezien ze moet leren dat mensen niet beangstigend zijn mag ze in een Kleinere kooi in de buurt van mij zitten. Dit vindt ze moeilijk maar gelukkig gaat ze na verloop van tijd toch een beetje eten. Dat is fijn om te zien. Het gaat me aan het hart als ik zie hoe angstig ze is. Het is voor haar ook heel erg om zo bang te zijn. Moet je je eens voorstellen dat je heel de dag op je hoede bent en bang bent als je een mens ziet. We weten allemaal dat (negatieve)stress en vooral chronische stress slecht is voor de gezondheid. Als je dan nog een jong dier bent die moet opgroeien en volwassen moet worden dan begrijpen we natuurlijk ook dat dit ook z’n weerslag heeft op dit proces bij July.
Nu heeft ze een geluk dat ik dol ben op dieren die nog veel moeten leren of het nu met angst of ander gedrag gaat en ik heb heel veel geduld dus krijgt ze alle tijd die nodig heeft.
Halverwege de avond waren de gaaien allemaal al aardig moe van de belevenissen van de dag en zaten ze al te slapen. Ze zijn dan ook een beetje eerder naar ‘bed’ gegaan. Pino en Moomba slapen boven in de slaapkamer. We gaan altijd zingend naar boven en dan gaan ze in een reisbench (voor honden) die voor hen is ingericht slapen. Dus Pino en Moomba zijn naar bed en ik haal ook July van beneden. Ze zit al in een kleinere bench omdat ze dan beter kon wennen aan alles om haar heen. Een kleinere ruimte voelt veiliger aan dan een hele grote ruimte. Tenslotte lopen hier ook nog 6 grote honden rond. Ook met haar ga ik zingend naar boven en ipv dat ik haar ook in een reisbench doe laat ik haar in de bench waarin ze zit zodat ze niet weer stress hoeft te hebben van het overzetten. Ik zet het slaapmuziekje voor ze aan en laat deze een uur spelen ipv korter. Dit is rustgevend en binnen een minuut hoor ik Pino en Moomba knarsen met hun snavel en wanneer ik zachtjes om de hoek kijk zie ik ook July ontspannend knarsen en ook met haar oogjes dicht zitten. Het muziekje werkt dus ook meteen rustgevend voor July. Ik doe het licht in de badkamer aan en laat de deur open staan zodat de slaapkamer niet helemaal donker is en dat ze toch de omgeving nog wat waar kunnen nemen. Het licht in de slaapkamer doe ik uit en zeg ze weltrusten en tot morgen en ik ga naar beneden.
Elke dag zie ik vooruitgang bij July. Ze moet nog heel veel leren en is absoluut nog niet tam genoeg dat ze opstapt. Wat wel al bereikt is, is dat ze dichterbij durft te komen en als ik met mijn hand in haar buurt kom dat ze dan niet gelijk weg vliegt. Ze kan nog wel vliegen maar geen grote aftanden en hoogte maken. Dus als ze van de speelboom afvliegt dan landt ze gewoon rustig op de grond of op een hondenmand oid.
Ze is ook al mee geweest op visite daar vertoond ze hetzelfde gedrag als thuis. Dat valt me erg mee van haar want het risico dat ze daar angstiger zou zijn was aanwezig, maar zolang ze met rust gelaten wordt is er niets aan de hand en neemt ze de omgeving gewoon in zich op.
Tot mijn verbazing is ze dus totaal niet onder de indruk van de honden ondanks dat ze nooit een hond heeft gezien. Zelfs als er een hond naar haar toekomt en de neus eens lekker tegen de veren duwt vlucht of bijt ze niet. Afhankelijk van welke hond en op welke manier het gebeurt zie je wel dat ze het niet altijd leuk vind maar er is geen lichaamshoudingverandering. Als je als mens aan haar veren wil komen dan vlucht ze en als dat niet mogelijk is dan bijt je ze tot je daarmee stopt. Ze zal dan ook echt tot bloedens toe bijten.
Uiteraard is dit één van de aandachtspuntjes die bij haar training horen. Dit gedrag wordt dan ook niet uitgelokt en de training van haar verloopt stap voor stap. Vanwege de veranderingen van haar gedrag en de vele mensen die interesse hebben om dit proces te volgen hou ik een blog bij en kan er dagelijks gelezen worden hoe de dag is verlopen voor July en wat ze heeft meegemaakt.
Na 2 weken We hebben deze week veel gedaan en July heeft veel geleerd. De onderlinge verhouding met Moomba en July gaat ook al beter. Nog regelmatig wordt July weggejaagd als Moomba ergens wil zitten en July zit daar. July is dan wel zo ‘braaf’ om gehoor te geven aan de waarschuwing die ze krijgt van Moomba. Vaak als ze Moomba aan ziet komen in een bepaalde houding dan gaat ze al weg voordat Moomba bij haar in de buurt komt. Het komt ook al veel vaker voor dat ze samen niet ver uit elkaar op de speelboom of op de bench van July zitten.
Donderdag is een dag geweest met de meeste doorbraken op 1 dag. Alle andere dagen waren er ook goede vooruitgangen maar donderdag spande deze week de kroon. Moomba heeft nog een paar keer July verjaagd. De hevigheid van het verjagen is al heel veel minder geworden. ’s Avonds hebben ze zelfs samen op en in de kooi gezeten terwijl July normaal gesproken niet in de buurt van de kooi mocht komen. July zat in de kooi op een gevlochten ‘stok’ en Moomba zat op het open luik aan de voorkant van de kooi. Het feit dat ze zo dicht bij elkaar in en op de kooi zaten stemt me erg positief.
Een ander moment zit Moomba op de kooi en zit July op het open luik van de kooi. Moomba is op haar gemak haar veren aan het poetsen. Nou ook dan ben ik zo trots op Moomba dat ze July niet wegjaagt. Daar werken we natuurlijk hard aan. Moomba zal echt nog wel van tijd tot tijd July wegjagen dat is niet erg zolang het eerlijk gaat. Wanneer ze niet samen bij de kooi zijn dan wordt July ook niet verjaagd. Het gaat dus puur om de kooi, want de speelboom is al veel meer een gedeelde speelplaats.
De onderlinge communicatie verloopt eerlijk. Pino heeft het druk met zn dames en verdeeld zijn aandacht heel netjes over hun twee. Als ik een trainingssessie met Pino of Moomba doe dan is July op een afstandje steeds aandachtig aan het kijken ook tijdens het spelen, knuffelen of een andere interactie zal July aandachtig kijken wat we doen als ze in de buurt is. Overdag is ze veel los en ze speelt ook veel in de kooi van Pino en Moomba. Zolang Moomba gewoon lekker met haar eigen dingen bezig is levert dat geen enkel probleem op en doet ze ook geen moeite om haar uit de kooi te jagen.
Deze week heeft July geleerd om cadeautjes uit te pakken. Het is een grote verrassing als ze de papiertjes open maakt en daar dan een zonnepitje in vind en die opeet. Pino en Moomba zijn dol op mijn cadeautjes en zitten altijd super geïnteresseerd te kijken als ik de pitjes aan het inpakken ben. Dan willen ze het liefst de cadeautjes meteen uitpakken en ze worden dus ook geleerd dat ze wel mogen toekijken maar niet zelf de cadeautjes mogen pakken zonder toestemming. Dat vinden ze best heel lastig natuurlijk. Het zijn net kleine kinderen die niet kunnen wachten tot ze hun cadeautje krijgen.
De vorderingen gaan heel geleidelijk aan. Steeds een klein beetje beter. Deze week heb ik met een vinger een teen mogen aanraken en heb daar even over geaaid. Ze vond het wel heel spannend, maar heeft niet uitgehaald of geprobeerd me te bijten en heeft ook geen vluchtpoging gedaan. Wat was (ben) ik trots op deze jonge dame. Het oppakken gaat ook steeds beter. De manier hoe ik het doe is voorspelbaar geworden voor haar. Ik leg uit wat er gaat gebeuren en ook al vind ze het nog steeds niet leuk ze staat het toe zonder enige agressie signalen. Nu is het niet zo dat ze veel opgepakt wordt dat is echt alleen in uiterste gevallen, zoals met het naar ‘bed’ gaan of als ze in de bench gaat. Verder mag ze heel de dag vrij in huis spelen.
Donderdag hebben we ook de oude kooi van Pino in huis gehaald en in elkaar gezet. Het is tijd voor July om een volgende stap te gaan zetten in haar training. July krijgt dus een extra kooi erbij. Die is vrijdag helemaal ingericht voor haar. Dan gaan we ook een stapje verder met de training en hoop ik dat we in het volgende dagboek weer extra vorderingen vertellen. Waarom ze nu pas een ‘nieuwe’ kooi krijgt leg ik volgende week uit.
Donderdag was Brindle (één van onze honden) jarig en er komt een vriendje van haar spelen. Deze hond komt wel vaker bij ons en Brindle en hij zijn dikke maten, maar voor July is het toch allemaal anders want ondanks dat het vriendje van Brindle heel lief en goed met de gaaien omgaat, reageert elke hond anders op elke papegaai. Heel mooi om te zien dat ze echt het verschil per dier weten. Dus het vriendje van Brindle komt binnen en het is in het begin een drukte van jewelste. July kijkt vanaf de speelboom wat er op de grond allemaal voor onrust is en is wel heel nieuwsgierig. Geen paniek, geen angst gewoon pure nieuwsgierigheid. Brindle’s vriendje heeft geen belangstelling voor July en gaat gewoon met de rest mee naar buiten om in de tuin verder feest te vieren. Wanneer July op de grond loopt of een stukje gevlogen heeft en bij de honden komt dan doet ze daar nog steeds niet moeilijk over. Ze loopt rustig gewoon tussen de honden door alsof ze dat al jaren zo doet. Alleen wanneer een hond haar aanraakt vind ze dat te veel van het goede en laat dat dan netjes merken. Als Pino door een hond met de snuit aangeraakt wordt maakt hij een kusgeluidje en blijft hij gewoon rustig zitten. Hij heeft een totaal andere interactie met de honden, maar dat is logisch omdat hij al vier jaar met ze samen woont.
Het doel van komende week is om July iets aan te laten pakken. Zodat ze beloond kan worden met wat lekkers. Nu moet het lekkers (zonnepitje oid) voor haar neergelegd worden en ze pakt het daarna niet altijd op om het op te eten. Om een beloning ook als een beloning te laten ervaren zal ze daar dus eerst aan moeten wennen en zal ze dan ook het moeten kunnen proeven zodat ze ervaart dat het lekker is als ze wat krijgt. Genoeg werk voor komende week voor zowel mij als voor July.
Vanwege de veranderingen van haar gedrag en de vele mensen die interesse hebben om dit proces te volgen hou ik een blog bij en kan er dagelijks gelezen worden hoe de dag is verlopen voor July en wat ze heeft meegemaakt.
Week 4 Weer is er een week voorbij gevlogen. De dagen gaan snel. Niet zo raar met alle werkzaamheden die de dagen vullen. Het is druk met mijn werk en mijn eigen dieren en de training van July. De vorderingen zijn er nog steeds hoewel het langzaam gaat. Dat is heel normaal en was al wat ik verwacht had toen ik aan het ‘Project’ July begon. Een vogel die geleerd heeft te vluchten zal zich niet zo makkelijk over geven aan het contact. Ze kan nog steeds vliegen dus als ik haar zou confronteren met mezelf dan vliegt ze weg. Dit zou schadelijk zijn voor het traject omdat ze dan weer succes heeft met haar vluchtgedrag. Dit zal ze dan blijven doen en dat juist wat we niet willen stimuleren. Ik voorkom daarom dus ook dat ze zich bedreigd voelt door mij wanneer ik in de buurt komt. Ik kan al heel dicht bij komen. Vlak voor haar staan. Ook iets aanbieden kan ik al doen. Ze pakt het nog niet aan, maar ze gaat ook niet weg dus daar ben ik al heel blij mee. Ook als ze in haar kooi zit dan kan ik wat lekker in het bakje doen terwijl zij op de stok voor het bakje zit. Ze deinst wel wat naar achteren en vind het spannend. Toch vertoont ze geen agressie signalen. Zou ik met mijn hand naar haar toe bewegen dan vlucht ze weg als dat kan of ze zal me bijten tot ik weg ga. Zo ver komt het uiteraard niet. Ze mag geen negatief gedrag uiten. Op zich is er deze week niet heel veel gebeurt wat betreft de ontwikkelingen. Ze raakt wat meer ontspannen en is aardig luidruchtig met haar stem. De trainingen vinden voornamelijk plaats als July in haar kooi zit omdat ze dan niet kan wegvliegen en het makkelijker is om aan te leren dat ze kan opstappen. De opstapstok ligt steeds elke keer in de buurt van het eten zodat ze daar aan kan wennen. Ze is panisch als ze de opstapstok ziet dus die kan nog lang niet ingezet worden. July heeft nog een lange weg te gaan. Ze is een vogel die als ze lang genoeg getraind wordt een hele leuke en lieve sociale huiskamer vogel zal worden. Zoals al eerder gezegd gaat daar nog wel even een tijd overheen. Gelukkig maakt ze elke dag vorderingen. Liever kleine stapjes vooruit en de eindstreep behalen zonder te struikelen dan grote stappen en halverwege een paar keer op moeten staan omdat de stappen te groot waren July week 6 .
Deze week is het tijd voor een evaluatie om te overleggen hoe verder te gaan met July. Een belangrijke week dus. Het is fijn om te zien dat July een flinke vooruitgang geboekt heeft vanaf het moment dat ze hier is gekomen. Ze komt vaker in de buurt kijken. Ze blijft wel op een voor haar ‘veilige’ afstand van me. Toch maakt ze steeds meer oogcontact en als ik haar naam gebruik reageert ze door oog contact te maken.
Het aanpakken van lekkers is nog wel een hele klus ze vind het nog steeds spannend als er een hand vlak bij haar is. Wanneer deze stil gehouden wordt dan blijft ze gewoon zitten. Hoewel ze met haar hoofd en lichaam wat naar achteren leunt vlucht ze niet en maakt ze daar ook geen aanstalten toe.
Eind van de week weer een nieuwe overwinning geboekt. Pino en Moomba hebben naast July een klein stukje soepstengel gekregen. July keek vol bewondering wat ze aan het smullen waren. Omdat het te moeilijk voor haar is om een klein stukje aan te pakken heb ik het uiteinde van de soepstengen eraf gehaald en haar de volledige soepstengel aangeboden. Uiteraard mocht ze die niet helemaal opeten. Doordat de soepstengel lang is en ik daardoor mijn hand verder van haar verwijderd kon houden kreeg ze toch wat meer interesse. Ze durfde nadat Pino en Moomba nog een stukje van het uiteinde hadden afgehaald een heel klein kruimeltje van de soepstengel af te halen. Het was minimaal, maar ik was een super gelukkig mens door deze handeling van haar. Terwijl ze verbaal aangemoedigd werd heeft ze het toch bij dat ene kruimeltje gebleven. Ook met dat ene kruimeltje was ik blij. Elke kleine vooruitgang is er één. Dit is een punt en een probleem waar veel mensen tegenaan lopen en waardoor een training vaak niet goed verloopt. Wij als mensen willen vaak meer dan we krijgen en zijn niet tevreden met dat ene ‘kruimeltje’ positiviteit in de ontwikkeling van het gedrag. Door meer te verwachten/te willen forceren we de vogel en gaan we over de grens heen waardoor het gewenste resultaat achterwege blijft. Met de mogelijke frustratie bij de eigenaar/trainer tot gevolg.
Het speelgoed dat in de kooi verwisseld is maakt July wat terughoudend maar eind van de week is ze druk op onderzoek met al het nieuwe speelgoed in zowel haar eigen kooi in de kooi van Pino en Moomba als op de speelboom. Ze is dol op het scheuren van papier. Vooral de papierrol die ophangt is één van haar favorieten. Heerlijk om te zien hoe snel ze het doorhad dat het bij ons heel gewoon is om cadeautjes (ingepakte zonnebloempitjes) uit te pakken. Ze kijkt dan vol interesse als de bal gevuld wordt met de cadeautjes. De papiertjes worden er netjes omheen afgehaald en het pitje wordt dan opgegeten. Daarna is er nog tijd om met het papiertje te spelen voor ze een nieuw cadeautje uit de bal peutert. Hier wordt natuurlijk mooi gebruik van gemaakt door heel opzichtig het cadeautje in de bal te stoppen en haar aan te moedigen als ze het uit de bal haalt. Dan wordt er ontspannen oogcontact gemaakt en zolang ze ontspannen is bouw ik dat uit.
Volgende week zal ik uitgebreid verslag doen van de evaluatie en het vervolg plan met July
Eind resultaat
Hoe is het nu met July. Vorige week heb ik aangegeven dat er geëvalueerd ging worden. Dat is gebeurd. De conclusie en prognose voor July zal ik in het verslag van vandaag bespreken.
Allereerst nog even een kleine samenvatting van het traject wat we met July zijn begonnen en hoe het verlopen is. Het is wel belangrijk om je te realiseren dat ik mij als gedragstherapeut in dit verslag voornamelijk focus op de gedragingen waarvoor ik geraadpleegd ben. Als je dit leest zou het beeld kunnen ontstaan dat July vooral ongewenst gedrag vertoont. Dit is zeker niet het geval. July heeft absoluut heel veel positieve eigenschappen en er mag dan ook niet alleen gefocust worden op het ongewenste gedrag van July.
Vooraf heb ik veel informatie ingewonnen over het exacte gedrag dus echt het objectieve gedrag zonder dat er een betekenis aan is gekoppeld en de voorgeschiedenis van July. Tijdens dit gesprek heb ik de diagnose verteld en gebaseerd op informatie van dat moment en een therapieplan opgesteld zodat ik met July aan de slag kon gaan. July is op een leeftijd van tien weken uit het nest gehaald. Ze is op een natuurlijke manier ‘uitgevlogen’. Tussen de tien en veertien weken is ze gesocialiseerd op mensen ze had toen al geleerd bang te zijn voor mensen door haar moeder. Ook haar vluchtgedrag en de manier om van zich af te bijten heeft ze geleerd van haar moeder en nestgenootje. Met een leeftijd van 13 weken is het ongewenste gedrag toegenomen omdat ze toen goed kon vliegen en wanneer ze onzeker werd was ze dus heel snel weg als er iemand in de buurt kwam. Ook in die periode is haar agressie vorm gaan krijgen. Ze had macht met wegvliegen en wanneer dat niet kon liet ze met haar snavel weten wat ze van de situatie vond.
Probleemgedrag waarvoor het ik om hulp werd gevraagd. Wegvliegen gedrag bij benadering door een mens. Het maakt niet uit of het om een man of vrouw gaat of om kinderen. Alles wat mens is veroorzaakt het wegvlieg gedrag.
Diagnose/oorzaak Wanneer July benaderd wordt door een mens vliegt ze weg. Indien ze niet kan wegvliegen zal ze overgaan tot dreigen en indien dat geen effect heeft vertoond ze agressie en zal ze gaan bijten. De intentie van haar beet is heel hevig. Met schade van de huid tot gevolg.
Angst agressie De gedragingen die July vertoont gaan gepaard met agressieve gedragingen vanuit angst. Dit is te herkennen aan de lichaamstaal van July.
Genetische Predispositie Dit speelt een rol daar het de blauwdruk is voor de ontwikkeling van een vogel De genetische aanleg die July heeft meegekregen van haar beide ouders en bepalen samen met de leerervaringen die zij heeft opgedaan hoe July in bepaalde situaties zal reageren. Tevens spelen de soortspecifieke eigenschappen van July een rol bij de ontwikkeling van haar gedrag. Ieder diersoort heeft soortspecifiek gedrag. Papegaaien zijn prooidieren en vluchtgedrag zal bovenaan het voorkeurslijstje van een papegaai staan als er gevaar dreigt. Wanneer dit niet mogelijk is zullen zich met hand en tand verdedigen en kunnen daarbij veel schade veroorzaken met hun snavel. Dit gedrag is aangeboren en wordt gestimuleerd door de ouders als ze nog in het nestblok zijn.
Slechte socialisatie Mensen zijn roofdieren voor papegaaien. Ze zullen vanuit hun genetische predispositie mensen dus als natuurlijke vijand beschouwen en vertonen dan het gedrag wat bovenaan op het voorkeurslijstje staat. Het is dus ook heel ‘normaal’ dat wanneer een papegaai niet wordt gesocialiseerd met mensen dat deze dan de mens als ‘gevaar’ beschouwd. July heeft de socialisatie met mensen op jonge leeftijd gemist en is daardoor bang van mensen. Heel natuurlijk gedrag alleen is dit wel ongewenst voor een huiskamervogel. Een huiskamer vogel is heel anders dan een vogel in de kweek, in het wild of in een volière. Vogels in de kweek hebben nagenoeg geen interactie met mensen. Ze worden gevoerd en af en toe wordt het nest gecontroleerd maar intensief menselijk contact blijft uit. Een huiskamervogel daarentegen heeft juist heel veel contact met de mens. De kooi staat in de woonkamer. De vogel mag uit de kooi. De vogel heeft een speelboom. De mensen hebben intensieve interacties met de vogel. July heeft al deze interacties niet gehad. Waardoor ze dus ook niet vertrouwd is geraakt met de mens en niet heeft geleerd dat het positief is om contact met een mens te hebben.
Traumatische ervaring Het contact met mensen is voor July traumatisch geweest wat voor haar dus een extra bevestiging is geweest dat mensen gevaarlijk zijn en dat je die moet mijden.
Conditionering Bij de ontwikkeling van het ongewenste gedrag speelt probleemgedragversterkende conditionering een rol. July heeft succes met haar gedrag en gedrag wat succes heeft zal worden herhaald. Wanneer ze vlucht is de afstand tussen haar en de mens vergroot en dus een minder grote bedreiging dan voorheen. Wanneer ze bijt zal de hand die naar haar uitgestoken is teruggetrokken worden en ook dan neemt de dreiging af. Ze leert dus dat het succes geeft wanneer ze dat gedrag vertoont doordat de dreiging daarna afneemt. Het is wel begrijpelijk dat een hand wordt teruggetrokken wanneer erin gebeten wordt of dat er een verbale reactie zou kunnen zijn. Het versterkt wel het gedrag op zo’n moment.
Conclusie/prognose Zoals ik het nu bekijk is het voor July van groot belang dat wanneer ze als huiskamer moet gaan functioneren dat zij een stabiele omgeving krijgt waardoor er meer voorspelbaar wordt en waardoor zij weet wat zij van de mens kan verwachten.
Het is een behoorlijk probleem, dat door de juiste manier van omgaan met July in goede banen geleid kan worden. Ze moet nog heel veel leren en de stappen in dit leerproces moeten klein zijn en heel veel herhaald worden voordat er een volgende stap genomen kan worden. Er mag niets gedaan worden waardoor ze terug kan vallen in haar oorspronkelijke gedrag. July bepaald het tempo van de training en daar moet ook strikt aan gehouden worden. Door uitsluitend voor July positieve ervaringen met mensen (van verschillende pluimage) leert ze dat ze niet meer bang voor ze hoeft te zijn en dat het leuk is om een interactie aan te kunnen gaan. July heeft ook hele goede eigenschappen, zo maakt zij een redelijk snel lerende indruk en is intelligent genoeg om deze goede en nieuwe dingen te leren. Met een grote inzet en een flinke portie doorzettingsvermogen van haar eigenaar ben ik van mening dat de prognose positief kan worden genoemd. Wel moet ik erbij vermelden dat het een lange weg is om haar zo tam en relaxt te krijgen als een vogel die wel op mensen is gesocialiseerd en de juiste begeleiding heeft gekregen om zich te ontpoppen als fijne huiskamervogel.
Voor een goed resultaat van het gedrag is het belangrijk om het trainingsplan regelmatig bij te stellen, aangezien gedrag dynamisch is en aan verandering onderhevig. Tevens is het van belang om de focus niet alleen op de punten die veranderd moeten worden te leggen, maar juist ook op de momenten die goed gaan zodat er veel beloond kan worden en July veel positieve ervaringen op kan doen.
Wat gebeurt er nu met July? Om van July een huiskamer vogel te kunnen maken is heel veel tijd en geduld voor nodig. Doordat July al probleemgedrag had ontwikkeld ben ik ingeroepen om haar te trainen. Het zou zeker weten gelukt zijn als ze een lange periode bij mij zou kunnen blijven en als de toekomstige eigenaar in het trainingstraject betrokken zou worden. Wanneer dit verblijf en de training vergoed moet worden dan zou de vogel zo duur worden dat deze niet meer te verkopen is. Dat is erg jammer omdat het dier dit wel verdiend. In overleg is July dus terug gegaan en zal wanneer ze daar aan toe is ingezet gaan worden in de kweek. Ik mis haar wel want het is mooi om te zien welke veranderingen ze in de periode bij mij heeft doorgemaakt. Ze is zo’n lieve vogel en met een mooi karakter.
Waarom is socialisatie op mensen zo belangrijk? Laten we kijken naar de gemiddelde papegaaien eigenaar. Hoeveel weten ze over gedrag van hun vogel. Ja, op den duur herkennen ze wel wanneer hun vogel wil gaan bijten. Maar kunnen ze ook herkennen wanneer de vogel blij is of juist geen plezier heeft, wanneer is de vogel ziek of heeft hij ergens behoefte aan. Het is echt niet zo eenvoudig om goed in te springen op het gedrag van je vogel. Er spelen altijd diverse aspecten mee zoals socialisatie, genetische predispositie en ervaringen die de vogel opgedaan heeft in het nest en bij de kweker. Maar ook de ervaringen die de vogel op doet in het nieuwe gezin. Zeker met de aankomende veranderingen met betrekking tot de wet voor het niet meer uithalen van de kuikens zullen er veel problemen kunnen ontstaan wat betreft het gedrag van de vogels en is het af te vragen waar goed aan gedaan wordt. Ja, er is verschil bij de verschillende soorten vogels. De ene soort is de andere niet. Ook wat karaktereigenschappen zit er verschil tussen de verschillende soorten. De ene soort is sneller agressief gemotiveerd, of sneller nerveus. Deze aanleg moet eigenlijk meegenomen worden willen we een kuiken de juiste socialisatie geven die het nodig heeft te kunnen functioneren in de functie waarvoor hij of zij gekweekt wordt. Maar ook het verschil tussen man en pop is belangrijk mee te nemen in de overwegingen. Het karakter van een man en van een pop is nu eenmaal gewoon anders. Dat is bij mensen niet anders. Je hebt te maken met individuele eigenschappen die mede door het geslacht gevormd worden.
Zo moet een huiskamervogel nu eenmaal aan andere eigenschappen voldoen dan een kweekvogel of een vogel in een volière. Maar ook een vogel die gebruikt wordt als therapievogel voor kinderen met bv autisme of gebruikt wordt bij demonstraties. Zo is het erg belangrijk dat de socialisatie periode goed verloopt zodat het betreffende dier ook goed kan functioneren in zijn of haar functie. Bij honden en katten is het heel gewoon dat er goed gelet wordt op de socialisatie. De pups of kittens worden dan wel niet bij de ouders weggehaald, maar dat komt omdat het moederdier meestal als huisdier gehouden wordt. De socialisatie verloopt daardoor ook in huis. Er wordt op gehamerd dat de nieuwe eigenaar deze socialisatie handelingen overneemt en gedurende een bepaalde periode blijft uitvoeren. Helaas wordt daar bij vogels niet naar gekeken. Zeker niet nu de wet eraan komt en de kuikens niet meer uitgehaald mogen worden. Natuurlijk is het goed voor een kuiken om zo lang als dat mogelijk is vanuit de natuur om bij de ouders in het nest te blijven. Ze vliegen na verloop van tijd uit en leren dan hoe ze vogel moeten zijn in de praktijk (de natuur). Maar de vogels die door mensen gekweekt worden zullen niet gaan functioneren als natuurlijke vrije vogels. Ze worden in de kweek gebruikt of in een volière in een tuin of als huiskamer vogel. Het is dan ook van belang dat een kuiken op dat leven wordt voorbereid. Wanneer een kuiken niet op mensen wordt gesocialiseerd zal de mens voor dat kuiken een bedreiging vormen en vanuit het instinct daarop reageren met vlucht gedrag en/of agressie. Het is veel lastiger om dit gedrag om te vormen in sociaal gedrag dan wanneer een kuiken wel op mensen is gesocialiseerd.
Het is straks de bedoeling dat de kweker elke dag in het blok contact moet hebben met de kuikens om ze zo op mensen te socialiseren. Ook al zou een kweker dagelijks tien tot 15 minuten in het blok met de kuikens bezig zijn (langer is niet mogelijk daar dit te stressvol is voor de ouders) dan is dat nog niet voldoende om een kuiken voor te bereiden op het leven als huiskamervogel. In een huiskamer zijn verschillende mensen, er komt eens visite, misschien zijn er andere huisdieren. De geluiden en geuren van een huishouden zijn niet na te bootsen in een blok.
Het socialiseren in het blok heeft niet alleen voor het ouderkoppel stressvolle gevolgen. In een ruimte zitten meestal meer kweekkoppels en wanneer een koppel stress heeft dan zullen ze dat ook laten horen. Dit wordt ook door de rest waargenomen. De rest weet dan dus ook dat er wat ergs aan de hand is en dat er ‘gevaar’ is. Dit beïnvloed dus ook hun welzijn, gedrag en zorg voor hun eieren en kuikens.
Een kuiken voor een paar uren uit het nest halen is zeker geen optie dit levert echt veel te veel stress op voor de ouders. Zeker de pop zal met al haar vermogen haar kuikens verdedigen bij het weghalen ook al is ze bekend met de mens. Ook bij het terug leggen kunnen er voor de kuikens grote gevolgen zijn. Wanneer de ouders te veel stress hebben dan ze aan kunnen, zullen ze de jongen verlaten (verstoten) of verwonden of erger nog het vermoorden van de jongen komt niet zelden voor in zulke situaties. Het is dus zeker niet zwart/wit. Het wel of niet uithalen van een kuiken om te socialiseren zou dus afhankelijk moeten zijn van wat voor toekomst deze tegemoet gaat.
Slotwoord Papegaaien zijn hele intelligente dieren en kunnen zich heel goed (net als honden) aanpassen aan hun omgeving. Wanneer er voldoende tijd, energie, geld en liefde wordt geïnvesteerd in een papegaai kan je er een kameraard voor het leven aan over houden. Wil je een vogel alleen maar in een kooitje om af en toe tegen te praten begin dan niet aan een papegaai. Daar doe je een papegaai namelijk geen plezier mee. Een papegaai heeft meer nodig dan dat. Datzelfde geldt ook Ja, July kan een hele fijne huiskamer vogel worden. Alleen doordat ze niet geleerd heeft om met mensen om te gaan zal het lang duren en zal er veel geduld bij nodig zijn om zich vertrouwd te voelen om contact met mensen te hebben. Om July op dit moment zo min mogelijk stress te geven is er voor gekozen dat ze geen huiskamer vogel wordt. Herken je nu iets bij je eigen vogel of weet je juist niet wat je met het gedrag van je vogel aan moet of hoe je het moet interpreteren neem dan gerust contact met mij op. July heb ik met veel plezier en liefde opgevangen en getraind en hoop dat je het leuk vond om mee te lezen hoe haar avontuur is verlopen. Feedback op mijn verslag is uiteraard mogelijk door mij te mailen. http://bumo.nu/july-het-hele-verslag/ Dank je wel Rest ons nog Iris te bedanken om aan dit project van ons mee te werken. We hebben er veel van geleerd en we nemen je deskundigheid mee.Ook hebben we nu voor ons zeer duidelijk op papier staan wat welzijn is ,voor ouderlijke vogels en voor kuikens We hopen dat we dit ook mee kunne nemen om de wet te overtuigen wat welzijn is en wat belangrijk zou moeten zijn.Dank je wel.. Thiely en Ed. Met vriendelijke groet,Iris Molenaar-Buswijller Gediplomeerd gedragstherapeut honden en papegaaien Eigenaar van Bumo Dierengedragsbegeleiding Kynologisch instructeur Gedragsbeoordelaar bij honden Dierentrainer Website: www.Bumo.nu E-mail: iris.molenaar@bumo.nu Tel: 0629227134
Fijn weekend Thiely en ed de moor
July is in de kweek. Ze is vriendjes met Chicco. Het gaat heel goed ... Inmiddels zijn er jaarlijks kuikens (2020)
|
