Foto en tekst © Fam de Moor

Gebruikt u foto's, film en/of teksten : Vraag dan eerst toestemming.

En altijd bron vermelding

Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt  en opgeslagen in archief voor hergebruik.

AKALA DAGBOEK

Hallo allemaal

Dagboek van een kweker week 16

 

 

Dag 10 – Terugrit naar Cairns

Vanochtend om 05.15 uur het alarm. Alles was al ingepakt, dus even een kop koffie en een papaja gegeten en dan wachten op John. Het heeft vannacht even flink geregend, en vanochtend ook weer. We zijn er benieuwd wat dit voor effect heeft op de zand en grevelwegen waar we over moeten. Nu heeft John de afgelopen nachten op dezelfde campsite geslapen als Mieke en Cecil, alleen sliep hij alleen in de slaapzak op de grond, met iets van een dekzeil over hem heen, dus die heeft vannacht op zeker natte dromen gehad, hihihihi. Uiteraard was John vanochtend weer niet op tijd en uiteindelijk reden we pas om 08.00 uur weg. We hadden dus gewoon nog anderhalf uur langer kunnen slapen, maar goed. We hebben een rit van 12 uur voor de boeg.  Goed mopperen heeft geen zin ! Mannen kunnen gewoon niet op tijd zijn . Dat merken we hele week al .

 

   

 

Met vijven in de auto betekend dat er gewisseld moest  worden voor de midden plek. De rit is al zwaar en dan is de midden spot in de auto ,de zwaarste pelk om te zitten. De terugreis naar Cairns heeft niet heel veel bijzonders gebracht, behalve de stops voor het ontbijt/lunch, soms een kleine plaspauze en het diner. Al moet ik wel zeggen dat we een super stoere sandwich op hebben met het diner.

 

     

De auto rit is zwaar. Want de weg is zo vol met potholes ( dat zijn giga gaten in de weg) dat zacht rijden geen optie is , en hard rijden is als een rolorcoaster . En dat op dubbelde snelheid. “ Op volle toeren “ John  wil tijd in halen en ik voel me al snel een Hamster in een draaimolen .En dat gaat nog uren duren .

 

Onderweg stoppen we bij een kweekster die vogel kweekt Sue, ze kweekt met de Goud amadine / Goulian finsches. Dat is onze 15 min pauze. We zetten ze op foto horen hoe ze gekweekt worden en vervolgens weer vrij worden gelaten in de natuur. Dit om de populatie steun te geven. Dit had Ed moeten zien. Goed weer onderweg eten we weer bij Musgrave.

  

Ook zijn we even gestopt in Laura bij de Galah’s. Uiteraard weer veel foto’s geschoten. Na het avondeten moesten we nog drie uur afleggen. John had inmiddels Dayle gebeld met de vraag of zijn onze koffers naar Coolwaters wilde brengen (het park waar we de aankomende twee dagen slapen) en zijn vrouw heeft geregeld dat het geen probleem was dat we pas laat in de avond aan zouden komen.

 

 

Tegen 1900 uur eten we een Mighty Palmer River  sandwich. Nou en hij was  mighty Die hamburgers daar zijn zo ongeveer 4 keer een Big Mac .Maar dan met echte steak of vis of varkenshaas ,en dan toren hoog . Na deze stop is het nog 3 uur rijden. We beginnen oude liedjes en moderne liedjes te zingen. Bianca kan goed zingen en John valt in ……Oude Australische liedjes klinken door de nacht.  Moppen tappen vind John leuk !  leuke anekdotes vertellen .En de tijd vliegt voor bij .We zijn 22.30 thuis in  Cool waters in Cairns. We waren allemaal gebroken. Morgen staat er een dag met kweker bezoeken op het programma. Bij de cabin aangekomen zitten we nog even wat te drinken met zijn vieren (Rolf, Bob, Thiely en ik). John is inmiddels naar huis. We constateren dat we eigenlijk heel erg veel geluk hebben gehad dat we uberhaupt vogels hebben gezien, omdat er daar weinig meer zitten. We are one of the fortunates.

 

 

Zolang we dat in ons achterhoofd houden is alles wat er verder aan kleine dingen “misgegaan” is makkelijker te vergeten. Al blijft het wel vervelend dat ik uiteindelijk niet gesproken heb met Christina Zedneck. Dat was een van mijn redenen om naar Iron Range te gaan. Maar de rest was in ieder geval een onvergetelijke ervaring. Nu op naar de volgende. Eerst even 2 dagen bijkomen en dan naar Brisbane voor de volgende avonturen. Ik ga slapen, ben total loss En ik ben niet de enige….© Bianca Haverhals en Thiely de Moor..

 

“Dierenartsen aan het woord”.

 

Hedwig van der Horst

 

VIRUSSEN

  

Virus-infecties zijn bij onze vogels frustrerende ziekten. Er bestaan geen afdoende medicijnen tegen virussen en als je niet oppast, dan besmetten de zieke vogels ook nog de anderen. Het enige wat je kunt doen is zo snel mogelijk laten testen zodat je wie er besmet is, en deze vogels apart zetten of verwijderen uit het bestand.

Nu het jonge-dieren-seizoen weer voor de deur staat, wil ik u, met het onderstaande verhaaltje wijzen op het belang van testen. In dit stukje beschrijf ik drie gevallen die vorige week bij mij op de praktijk kwamen.

De eerste die zich aandienden was een moeder met een negenjarig dochtertje. Het kindje had voor haar verjaardag (enkele maanden geleden) twee agapornisjes gekregen. De dieren waren gekocht in een dierenwinkel. Ze zagen er goed uit en de afgelopen maanden leek er niets aan de hand. Moeder had al langere tijd een agapornis, dus zij had ervaring met deze dieren en alles leek prima. Er was echter een klein dingetje: de ene vogel had zoveel jeuk en bij de andere zaten de veertjes niet helemaal mooi strak. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb de diertjes getest. Na een week kwam de uitslag: bek- en verenrot. Ik heb de diertjes laten inslapen. Moeder en dochter kunnen nu 3 maanden in spanning wachten tot de agapornis van moeder getest kan worden. Misschien is hij besmet, misschien ook niet.....

Enkele dagen naderhand belde een man mij ongerust op. Hij had een grijze roodstaart papegaai van vierentwintig weken oud. Het dier at goed zelf, maar sinds een dag zat hij wat slomig op stok. Deze man had al eerder een grijze roodstaart-kuiken gekocht. Dit dier was binnen enkele weken dood. Bij sectie was de diagnose kliermaagverlamming (PDD) gesteld. Na deze nare ervaring was de man extra voorzichtig geworden. Op mijn advies wachtte hij een dag om te zien of het dier misschien opknapte, maar toen dat niet gebeurde stond hij bij mij op de stoep. De vogel kon toen al bijna niet meer lopen, at niet meer was uitgedroogd en begon een darminfectie te ontwikkelen. Ondanks dat de uitdroging en infectie behandeld werden was het dier de volgende dag vrijwel helemaal verlamd. Met tranen in zijn ogen heeft de eigenaar de verstandige beslissing genomen om het dier te laten euthanaseren. Een dag na het overlijden kwam de uitslag binnen: PDD of kliermaagverlamming. Gelukkig had deze man de vogel gekocht bij een goede dierenwinkel die hem helemaal schadeloos stelde. Maar voor het verdriet dat deze man had, die nu voor de tweede keer een door hem zo fel begeerde grijze roodstaart papegaai moest afgeven, was geen compensatie goed genoeg.

 

   

Aan het einde van de week belde een man die al veel langer bij mij komt. Hij had een mannelijke papegaai gekocht om bij zijn pop te zetten. Het had hem veel tijd en moeite gekost om het dier te vinden want ze waren van een nogal zeldzame soort. Hij wilde dat ik zijn man op alle veel voorkomende ziekten zou testen. Ook al was het dier ruim volwassen en dus de kinderziekten voorbij en ondanks het feit dat de verkopen zei dat de vogel al jaren bij hem zat. Mijn klant had in het verleden teveel nare ervaringen gehad. Dat was een geluk bij een ongeluk, want nu kwam hij er binnen enkele dagen achter dat ook deze vogel besmet was met het Bornavirus dat kliermaagverlamming of PDD veroorzaakt. De nieuwe vogel zat nog in quarantaine. Hij kon de vogel teruggeven en zijn geld terugeisen.

De moraal van dit verhaal lijkt me duidelijk: als je een kromsnavel koopt, laat hem dan meteen testen voordat je je eraan hecht en voordat het dier je andere vogels kan besmetten. @ Hedwig van der Horst

 

 

Vriendelijke Groet.
Ed en Thiely de Moor.

papegaai@akala.nl
www.akala.nl  

 

Foto en tekst  @ Fam de Moor
Gebruikt u foto's, film en/of teksten : Vraag dan eerst toestemming.

Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt  in ons dagboek,

en in dagboek-archief opgeslagen voor hergebruik.

 

Onze dank hier voor