|
Foto en tekst © Fam de Moor
En altijd bron vermelding Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt en opgeslagen in archief voor hergebruik. |
|
AKALA DAGBOEK |
|
Week 18
Verschillen bij de Geelvleugel Ara´s. Tekst Piet Rozendaal.
De Geelvleugel ara (Ara macao) is één van de meest kleurrijke van de ara-familie, met een verspreidingsgebied in zowel Midden als Zuid Amerika. Dit gebied begint in het zuidoosten van Mexico en loopt via Midden Amerika door tot in Panama en daarna over in een enorm gebied in Zuid Amerika dit begint in Colombia en Peru voornamelijk ten oosten van het Andes gebergte. Vandaar strekt zich in het noorden verder naar het oosten uit tot in de Guyana´s en Suriname en dan naar het zuiden praktisch over geheel Brazilië tot in het noorden van Bolivia en volgens sommige tot in het uiterste noorden van Argentinië. En zo hebben de Geelvleugel ara’s over Midden - en Zuid Amerika verdeeld het grootste verspreidingsgebied van alle grote ara´s. Alleen in de meest noordelijke van Venezuela en de gebieden ten westen van het Andes gebergte komt hij niet voor. Plaatselijk komt deze ara nog talrijk voor, maar over zijn gehele verspreidingsgebied lijkt hij toch afnemende, vooral rond verstedelijkte gebieden als gevolg van verlies van leefgebied. In de binnenlanden wordt hij nog wel bejaagt voor vlees en veren. Zeker is wel dat hij in Zuid Amerika nog in grotere getalen voorkomt dan in Midden Amerika. Het is een ara die zich in deze landen het liefste ophoud in de daar nog aanwezige onaangetaste delen van het laagland regenwoud, bij voorkeur in de bossen langs de randen van de rivieren. Toch mijd hij ook de savannen niet en alleen in Costa Rica wordt hij ook wel op grotere hoogten tot 1500 mtr. gezien. Als we ze in het wild zien dan zien we voornamelijk paren al dan niet vergezeld van jongen, welke soms wel zo´n 2 jaar bij de ouders blijven. Daarom zal gewoonlijk in de natuur niet elk broedrijp koppel ieder jaar tot broeden over gaan. Maar als ze broeden dan het liefst in holen in hoge bomen, waar apen, slangen en toucans als nestrovers van eieren en jongen hun voornaamste natuurlijke vijanden zijn. Volwassen vogels hebben alleen als ze buiten de beschutting van het bos er overheen vliegen meer van roofvogels te vrezen. Grotere groepen komen we alleen op de kleiwanden en in voedselbomen tegen. Ze voeden zich in de natuur met noten, zaden, vruchten en bloesems. Met als gewoonte om bij het foerageren een groot deel van het voedsel te verspillen. Ze plukken een vrucht van de boom nemen een enkel hapje en laten de vrucht dan vallen, om voor de volgende hap weer een nieuwe vrucht te pakken en ook weer te laten vallen. Hier profiteren dan weer op de bodem levende dieren van zoals b.v. Augouti’s, Pecari’s enz.
De ondersoort.
Zijn schitterende voorkomen en prettige karakter maakt hem tot één van de meest gewilde ara’s voor zowel in de volière bij de serieuze kweker, als voor de huiskamer waar een ara natuurlijk ongeschikt voor is. Maar de vraag als gezelschapsvogel, vooral vanuit de Verenigde Staten en de daarop volgende vangsten hebben in de loop der jaren vooral in Mexico en Midden Amerika geleid tot een ernstige bedreiging van de natuurlijke populatie aldaar. Omdat de populatie in Midden Amerika aanzienlijk terug liep zijn alle Geelvleugel ara’s onder bescherming geplaatst, omdat men er bij Cites vanuit gaat dat je aan een Geelvleugel ara nu eenmaal niet kan zien of hij uit Midden of Zuid Amerika vandaan komt is er een totaal import verbod. Maar de wetenschap heeft de vogels uit Midden Amerika als een aparte ondersoort van de Geelvleugel ara ingedeeld onder de wetenschappelijke naam Ara macao cyanoptera. (In het Latijns staat Cyanoptera voor blauwe vleugel). Deze ook wel Noordelijke Geelvleugelara genoemd heeft zijn verspreidingsgebied van het zuiden van Mexico tot in het noorden van Costa Rica en Nicaragua, in het zuiden van Nicaragua en in het noorden van Costa Rica overlappen zij met de nominaatvorm.
Het verschil tussen de soorten.
De Ara macao cyanoptera de noordelijke Geelvleugel ara is beduidend groter van formaat dan de nominaatvorm en heeft een forsere snavel. De grote en middel dekveren van de vleugels zijn geel met op de middel dekveren geen groen maar hooguit wat blauwgroene punten aan de uiteinden. De slagpennen van de vleugels zijn blauw.
Bij de Ara macao macao de zuidelijke Geelvleugel ara en nominaatvorm, welke zijn verspreidingsgebied vanaf Costa Rica naar het zuiden over bijna geheel Zuid Amerika heeft, zijn de grote dekveren op de vleugels geel, terwijl de middel dekveren geel zijn met groene uiteinden of soms praktisch zelfs helemaal groen zijn, daarna gevolgd door blauwe slagpennen. Wat is voor de wetenschap nu eigenlijk de definitie van een ondersoort, dit zijn vogels van één en de zelfde soort maar toch met zo´n afwijking in kleurtekening of formaat dat zij niet als dezelfde vogels gezien kunnen worden. Het is bedoeld om een goed overzicht op de soorten te houden, maar het is echter ondoenbaar om elk formaatverschil als ondersoort te beschrijven. Want veel kromsnavelsoorten met soms grote verspreidingsgebieden hebben nogal eens formaat verschillen bij de vogels die er voorkomen. Maar bij de Geelvleugel ara is het niet alleen het verschil in formaat, bij de Midden Amerikaanse ( Ara macao cyanoptera ) is naast dat hij groter is, de kleur rood ook dieper, maar het echte soort verschil zit hem in de hoeveelheid geel op en het niet aanwezig zijn van groen in de vleugels.
In de liefhebberij.
Nu is het zo dat de meest zeldzame in de natuur, de ondersoort de Midden Amerikaanse Geelvleugel ara ( Ara macao cyanoptera) in ons land in de liefhebberij de meest voorkomende soort van de Geelvleugel ara is. De nominaatvorm welke in de natuur nog het meeste voorkomt is in deze liefhebberij een veel grotere zeldzaamheid. De Geelvleugel ara is een prettige vogel om te houden en mee te kweken. En komt zoals het hoort, het meest tot zijn recht in een ruime volière. De kweekbereidheid is ongeveer gelijk aan de Blauwgele ara, met een volwassenheid bij 5 a 6 jaar. Heel anders dan de Groenvleugel ara die veel minder gekweekt wordt, dit is voornamelijk toe te schrijven aan het feit dat deze net als de Hyacint ara pas bij ± 10 - 15 jaar volwassen en broedrijp zijn. Een blok met een formaat van ± 50 x 50 cm bij 70 cm is voldoende, dit mag een blok van multiplex zijn en hoeft niet perse een natuurblok te zijn. Plaats dit blok bij voorkeur op zijn kant het invlieggat uit de midden aan de zijkant of aan de kopse kant, zo heeft de pop wat meer ruimte voor de staart. Een vreemd gegeven is dat Geelvleugel ara’s tegen de broedtijd zich soms agressief tegenover elkaar gedragen, zodat het er op lijkt dat het koppel totaal niet klikt. Echter, is dit bij Geelvleugel ara´s een normaal verschijnsel en duid er niet op dat ze elkaar niet mogen. Soms vechten ze elkaar de tent uit, maar als de pop eenmaal gaat leggen blijken gewoonlijk alle eieren bevrucht zijn. Het broeden gebeurd zoals bij de meeste soorten ara´s door de pop alleen. Soms verblijft de man enige tijd bij de pop in het nest om haar te voeren, maar nooit lang meestal is hij op een tak dicht bij het nestblok te vinden om de pop bij onraad te waarschuwen. De broedduur bij Geelvleugelara´s is 26 dagen vanaf de eerste dag van leggen van het ei. Terwijl de jongen na 12 a 13 weken uitvliegen.
Vriendelijke groeten, Piet Rozendaal. Bezoek eens mijn geheel vernieuwde website www.peroda-natureart.nl
Akala : Onze geel vleugels Koda en Lola
Koda en Lola kwamen in 2014 bij ons in de opvang . Ze waren gezond en getest. Ze zijn bij ons in de kweek nogmaals getest en het ging goed. We plaatste ze tussen onze blauw gele ara’s en al snel voelde ze zich thuis . De eigenaar kwam regelmatig op bezoek. De pop Lola zat niet optimaal in de veren en had moeite met de rui. Maar de man had deze problemen totaal niet. We hebben de vogel een periode met hun eigen voer gevoerd en langzaam zijn we over gegaan op het voer wat wij voeren en dat zijn de Dutch Pellets . Na een jaar zagen we dat de pop nog wel moeite had met haar rui maar het rood van de ara’s werd roder en dieper.
Hun volière is 2.20 hoog en buiten 4 meter lang en 2.50 breed. Ze hebben een binnen gedeelte van 2.20 hoog en 2 meter lang en 2,50 breed . Hun binnen volière is voorzien van 2 zitstokken en een broedblok. Dit broed blok is een pvc buis en is horizontaal gehangen. En een broedhok van de oude eigenaar . Dat is een houten broedblok. Er is zover we weten nog geen actie of aanwijzend kenmerken dat ze broeds zijn. Ze zijn van 2014 dus dat had er al moeten zijn, maar kan ook nog komen.
Ze zijn vanaf klein samen gezet en dat betekend vaak dat ze elkaar als broer en zus zien wat vertraging in de kweek betekend . Voor ons is het genieten van deze vogels belangijker op dit moment. Buiten hebben we diverse takken om op te zitten en een schommel gemaakt van hout .Ze schommelen daarop voor en achteruit maar ook zijwaarts van Lings naar rechts. Dat is een genot om te zien en onze blauw gele ara’s doen dit ook allemaal.
Na bijna 2 jaar besluit de eigenaar toch afstand te doen van de vogels en dus zijn deze vogel nu ons eigen bezit. Voor de vogels is er geen verandering ze blijven daar waar ze zijn en ze vermaken zich zeer goed in hun volière. Ze zijn dagelijks buiten in zomer en winter en ze maken minimaal geluid. Vaak even in de morgen als ze naar buiten komen en tegen de avond als ze weer naar binnen gaan .Ze zijn meest samen en doen alles samen. Ze poetsen zich gelijktijdig naast elkaar en ze eten gelijktijdig.
Ze eten dagelijks Dutch Pellets fruit groenten en noot . En er zijn 2 zaden dagen. Deze dagen worden ook verrijkt met fruit groente en noot. Dagelijks vers water. Veel vers hout en verse klim en zit stokken.
Dus De Ara’s vermaken zich op en top. Ook dit jaar heeft Lola wat problemen met de rui ,maar we zien wel verbetering. Haar kleuren zijn roder en het zwarte dons word ook langzaam rood. Het heeft tijd nodig maar uiteindelijk zal het wel goed komen . Nu hopen we dat er ooit eitjes komen en wellicht kuikens. Maar dat is niet onze prioriteit. Wij zijn blij te mogen genieten van de rode kleuren tussen onze blauwe kleuren van de blauw gele ara’s. We zijn trots op onze vogels.
Vriendelijke Groet. papegaai@akala.nl
Foto en tekst @ Fam de Moor Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt in ons dagboek, en in dagboek-archief opgeslagen voor hergebruik.
Onze dank hier voor
|
