Foto en tekst © Fam de Moor

Gebruikt u foto's, film en/of teksten : Vraag dan eerst toestemming.

En altijd bron vermelding

Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt  en opgeslagen in archief voor hergebruik.

AKALA DAGBOEK

  

 

Hallo allemaal

 

Vandaag dacht ik weer even aan mijn  vakantie in Australië en dacht aan de mooie momenten. 

 

Veel leesplezier

 

Helm kaketoe’s                                                             

Tekst Piet Rozendaal

 

In het zuidoosten van Australië in het gebied van Portland in Victoria tot de Blue Mountains in New South Wales komt nu niet direct het standaard beeld van een kaketoe voor. Het is het verspreidingsgebied van een kaketoe met een wel een zeer bijzonder uiterlijk de Helmkaketoe (Callocephalon fimbriatum) onder deze naam het meest bekend, maar Roodkop kaketoe en de engelse naam Gang-gang kaketoe worden hier ook wel gebruikt. De soort wordt door de Australische wet beschermd want ook hier heeft het verlies van leefgebied en daardoor minder beschikbare nestholten een negatief effect op de ongeveer 20.000 exemplaren grote populatie.

 

 

Al sinds de komst van de eerste Europeanen naar Australië is hun aantal steeds verder afgenomen en komt nu de grootste concentratie Helmkaketoes nog voor in het zuid - oosten van het land. In het verleden zijn ze ook geïntroduceerd op Kangaroo island en worden ze als seizoenbewoner ook wel gesignaleerd in het noordelijke kustgebied van Tasmanië. In de broedtijd welke valt van september tot januari trekken zij zich terug in de bergwouden en op de heuvels van het binnenland, waar ze het liefste broeden in holen in hoge eucalyptus bomen bij voorkeur in de buurt van water. Hun voeding hier bestaat voornamelijk uit eucalyptus en acacia zaden en verschillende bessen, daarnaast worden vruchten en insecten en hun larven ook wel gegeten. In de winterperiode zakken ze af naar het meer open bosland in het zuiden en laten ze zich zelfs in parken en tuinen van de steden

 

Canberra en Melbourne zien, waar ze leven van de zaden van dennenbomen en bessen van andere bomen en struiken. Ze tonen hier totaal geen angst voor de mens en zijn soms tot zeer dichtbij te benaderen en te bewonderen. Leven ze in de broedtijd meer in familieverband in de rusttijd komen ze soms wel in vluchten van 60 stuks voor op plaatsen waar voldoende voeding voorkomt. In tegenstelling tot de Rosé kaketoes welke dit wel vaak doen komen ze niet graag op de grond, alleen de noodzaak om te drinken brengt ze naar de grond. Helmkaketoes hebben het formaat van een middelgrote kaketoe ± 35 cm ongeveer de grote van de Rosé kaketoe, hij is hiermee de kleinste van de donker gekleurde kaketoes. Toch heeft recentelijk uitgevoerd DNA onderzoek uitgewezen dat ze meer verwant zijn aan de Rosé en Witte Kaketoes dan aan de aan de in Australië voorkomende

 

 

Zwarte Kaketoes. Geslachtsverschil is duidelijk waarneembaar, alleen de grijs met witgeschubde man heeft een vuurrode op een helm lijkende kop met een naar voren gebogen kuif.

De pop heeft een kleinere grijze helm met een minder naar voor gebogen kuif, dit wordt echter weer goed gemaakt door een mooie oranje grijs geschubde tekening op de borst. Volwassen vogels hebben een lichte beige snavel, jonge vogels bezitten een donkergrijze snavel en hebben de kleur van de pop toch de jonge mannen zijn al te herkennen aan een mix van rode veertjes op de kop, na 3 jaar zijn ze vol op kleur en na 4 á 5 jaar broedrijp. De naar voren gerichte kuif op de kop van de man heeft een vaste stand en kan niet net als bij andere kaketoes opgericht worden. In de broedtijd maken ze samen het nest in orde en bebroeden de meestal 2 maar soms ook 3 eieren om beurten. Na een broedduur van ± 20 dagen brengen ze daarna samen de jongen groot welke na 6 a 7 weken uitvliegen, maar nog zo’n 6 maanden door hun verzorgd worden alvorens zelfstandig te zijn. In hun thuisland zijn er meerdere liefhebbers die deze kaketoes houden en kweken, maar tegenwoordig komen ze zei het nog sporadisch ook in de liefhebberij in Europa voor. In gevangenschap is het jammer genoeg een vogel die nog al eens voor problemen kan zorgen, sommige Helmkaketoes gaan nog al snel over tot verenplukken.

 

Oorzaken hiervan zijn nog altijd moeilijk aan te wijzen maar verveling of stress worden als bekendste oorzaken gezien. Een andere oorzaak kan zijn dat er in hun natuurlijke voeding specifieke voedingstoffen uit de eucalyptuszaden voorkomen welke wij moeilijk kunnen geven. Deze verschillende eucalyptuszaden welke het hoofdvoedsel vormen van de Helmkaketoe zijn zeer kleine zaden in een harde schaal, waardoor de tijd die nodig is voor voedselopname een sociaal gebeuren is en een groot deel van de dag in beslag neemt. Om de vogel in gevangenschap bezig te houden en om zo verveling en stress tegen te gaan moeten vooral fijnere zaden gevoerd worden, zonnebloempitten blijken funest voor deze vogels te zijn. Verder dagelijks veel verse takken geven. Ze kunnen zich in gevangenschap tijdens het broeden soms zeer agressief tegen de verzorger gedragen en zijn zeer gevoelig voor nestcontrole kannibalisme van de jongen kan hier een gevolg van zijn.

 

 

Maar nu ook in Europa al nakweek voorkomt, waardoor meer in gevangenschap gekweekte jonge vogels beschikbaar komen zullen waarschijnlijk een deel van deze problemen verdwijnen. Het Loro Parque op Tenerife heeft verschillende koppels van deze bijzondere kaketoe en er zijn daar ook reeds kweek resultaten met deze vogels behaald.

 

Bedankt piet

 

 

Fijn weekend

 

Vriendelijke Groet.

Ed en Thiely de Moor.

papegaai@akala.nl

www.akala.nl 

www.birdfood.nl

 

Foto en tekst  @ Fam de Moor

Gebruikt u foto's, film en/of teksten : Vraag dan eerst toestemming.

Foto’s en tekst van andere worden met toestemming gebruikt  in ons dagboek,

en in dagboek-archief opgeslagen voor hergebruik. Onze dank hier voor